Со години, Бугарија се однесува како најважната задача на нејзината надворешна политика да биде да не ја налути Москва. Во меѓувреме, војната во Украина сега се чувствува и во близина на бугарскиот брег, а нападите врз бродови во Црното Море покренуваат прашања на кои државните институции избегнуваат да дадат дефинитивен одговор.
Причината поради која властите се воздржуваат од тоа јасно да ја посочат Русија како одговорна за серијата напади со беспилотни летала во Црното Море, не е недостаток на зборови, туку политичка зависност што се таложела со генерации.
Ова го изјави поранешниот министер за одбрана, Николај Свинаров, за News.bg, коментирајќи ја серијата напади со беспилотни летала во близина на бугарските територијални води и нејзината ексклузивна економска зона, објави бугарски медиум.
Тој забележува дека кај дел од оние што се на власт постои и страв, но и длабоко вкоренета навика да се покоруваат на волјата на Кремљ – зависност која, според него, не исчезнала со промените по 1989 година, и покрај пристапувањето на Бугарија кон Европската унија и НАТО.
Поранешниот министер истакна дека Русија долго време се смета за држава со која Софија треба да избегнува каква било остра конфронтација.
Овој начин на размислување, според него, продолжува да го попречува формулирањето на јасен став, дури и сега, кога воените дејствија се приближуваат опасно блиску до бугарскиот брег.
Тој направи разлика помеѓу руските граѓани и политиките на актуелното раководство во Москва, нагласувајќи дека неговите критики се насочени кон одлуките на властите, а не кон рускиот народ.
Одговарајќи на прашањето дали Црното Море се претвора во воена зона, Свинаров рече дека тој процес не започнал со неодамнешните инциденти.
Со векови, овој регион служел како стратешка рута и за трговски и за воени бродови. Сепак, војната во Украина ги промени условите за пловидба до тој степен што дури и рутинските трговски патувања сега се соочуваат со закани карактеристични за воен конфликт, истакна поранешниот министер за одбрана.
Тој смета дека е особено загрижувачки тоа што Бугарија честопати ја сфаќа големината на опасноста дури откако ќе се случат инциденти во непосредна близина на нејзините води. Бродовите и нивниот товар не исчезнуваат туку-така од мапата само затоа што не пловат под бугарско знаме.
Поранешниот министер за одбрана не даде дефинитивен одговор на прашањето дали Бугарија е во војна.
Според него, целта на нападите со беспилотни летала не е само уништување на одредена цел, туку и сеење страв – страв чија цел е да го парализира политичкото одлучување.
Тој го посочи ова како клучна компонента на руските дејствија, напоменувајќи дека тој ефект веќе е во голема мера постигнат.
Сепак, Свинаров додаде дека кога се напаѓаат цели на сопствена територија или во нејзина близина, терминот „хибридна војна“ добива поинакво значење: тоа стануваат вистински борбени дејствија насочени против нас. Тој истакна дека сите страни вклучени во конфликтот – вклучително и НАТО и ЕУ – го делат истото мислење: дека Русија активно спроведува борбени дејствија против Бугарија.
Понатаму, тој изнесе став дека дел од проблемот лежи во отсуството на заедничко разбирање за тоа кои точно национални интереси треба да ги брани Бугарија. Земјата не успеа да развие доволно јасна и заедничка национална доктрина која би послужила како рамка за насочување, како за креаторите на политиките, така и за вооружените сили.
Желбата да се одржат добри односи со сите можеби изгледа погодно за време на изборна кампања, но во воени услови, тоа не може да биде замена за конкретни безбедносни одлуки, забележа поранешниот министер за одбрана.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
