Кога Трамп изјави за време на викендот дека „Зеленски мора да си оди“, тоа на почетокот звучеше како голема пресвртница во војната во Украина. Но, еден многу важен детаљ треба веднаш да се забележи - не е „Зеленски мора да си оди“, туку „Трамп нареди“.
Ако земеме предвид дека поминаа повеќе од два дена од тогаш, можеме да претпоставиме дека Трамп се предомислил неколку пати и бил убеден уште толку пати дека сепак треба да го промени. Зеленски пак, кој веќе добро ја проучи оваа игра, знае како да се позиционира и соодветно да го разблажи ултиматумот на Трамп.
Во меѓувреме, имаме уште една важна вест, но повторно доаѓа од Трамп, па затоа треба да се сфати како сè друго додека тој е главниот извор. Тој вчера изјави дека Русија и Украина „постигнале договор“ за енергетското примирје.
Тој тврди дека примирјето е веќе во тек и ги повикува двете страни да не го прекршуваат.
Што велат Киев и Москва за сè? Досега, ништо посебно, всушност ништо надвор од она што самиот Трамп го тврди, па затоа можеме да претпоставиме дека тие барем во принцип се согласуваат со она што беше кажано. Тоа не би било изненадувачки бидејќи ниедна страна, особено Москва, не сака ова да се толкува како некаков вид отстапка.
На сето ова му претходеше договор меѓу Русија и САД во врска со купувањето руски дизел.
Сè уште не знаеме многу детали, но ако работите се навистина онака како што ги прикажува Трамп, тогаш може удобно да се каже дека Трамп всушност ја управува оваа војна, а двајцата големи непријатели, кои убија можеби повеќе од милион луѓе, сега слушаат каква е следната идеја на американскиот претседател. Но, очигледно не може поинаку.
Како што рековме, Зеленски ќе има лукав пристап кон новата ситуација. Тој рече дека сè уште е подготвен да излезе на избори - иако украинскиот устав вели дека не треба додека трае војната - под услов Русија да се согласи на 60-дневен прекин на огнот.
Јасно, целосно примирје од 60 дена, под услов всушност да се почитува, е доволно долг период за двете страни малку да се оладат и внимателно да размислат дали воопшто вреди да продолжат да се борат.
Или тоа, или ќе ги искористат сите тие 60 дена за темелно да се подготват за уште поголема и подолга војна. Би било добро првото да се реализираше, но имајќи ги предвид постојните околности и вклучените актери, второто е повеќе очекувано.
Кој би имал корист од оваа ситуација?
Веројатно сепак Украина. На сите им е јасно дека Зеленски е исцрпен и дека анкетите не му даваат голема шанса за уште еден мандат. Тој е еден вид тежина долго време и си ја заврши „работата“. Ако сега се пензионираше, нема да биде лошо за него. Ако продолжи, ризикува да ја сруши целата структура на украинската одбрана, а потоа тоа е веќе лошо - на крајот, можете да плати за тоа со глава.
Значи, ако има избори, тоа ќе биде елегантен излез за Зеленски.
Кој би го зазел неговото место? Постојат неколку потенцијални кандидати, но ако го земеме предвид целиот дистописки наратив во кој светот тоне во последните неколку месеци, тогаш тоа би можел да биде Михајло Федоров. Никој не се вклопува во геноцидната трансхуманистичка визија толку совршено како дотичниот човек.
На рамената на Федоров во моментов се најголемите негативци во оваа, а можеби и во сите приказни - шефовите на Палантир и други нескротливи технолошки корпорации кои сакаат итно да видат огромна армија од роботи, хуманоиди, суперпаметни дронови и други слични убиствени интелигентни машини на одреден воен фокус.
Во такво хипотетичко сценарио, сите ние сепак ќе плачеме за Зеленски.
Да ги игнорираме тие приказни за момент и да се држиме до конкретното - што е со војната, со или без избори?
Никој сè уште не нуди јасна рамка за тоа како треба да заврши сето ова. Нема навестување дека Украинците „љубезно“ би ги предале преостанатите делови од Донбас, што веројатно би ги задоволило Русите, барем засега.
Што се однесува до хипотезата дека Трамп и Путин ќе се согласат за сè сами, таа сигурно влева страв во коските на европските елити, но таквото решение не изгледа особено веројатно.
Не е тајна дека Русите се надеваат на ова со години, но поверојатно е дека Трамп само ќе создаде поволни и привремени услови за себе.
Русите очекуваа многу од првиот мандат на Трамп. Дури и тогаш, во принцип, тие имаа „договори“, па Бајден дојде и му рече на Путин меѓу редови: „Еве ја Украина во НАТО, што ќе правите сега?“
Украинската војна не е решена сè додека навистина не се реши политички. И би се решила само со политичка промена во Киев, а не со промена на персоналот.
Ако имаше барем малку разум од сите страни, тогаш сите би се согласиле дека по оваа војна, на Украина ѝ е потребен некаков вид политички актер на прво место во Украина, што е можно понезависен, кој нема да се турка кон исток или запад, туку ќе се посвети на обнова на земјата и смирување на нешто што можеби веќе отишло далеку над точката од која е можно какво било смирување.
Ако станува збор за политичка утопија, тогаш Зеленски ќе биде заменет со нова замена, а во текот на тие 60 дена ќе се составуваат беспилотни летала и ќе се поставуваат цели.
На Трамп воопшто не му е потребен долгорочен договор со Русија, само малку одмор од ситуацијата што му го дува вратот - ситуација што самиот ја создаде. Му треба привид на стабилност и нормалност, како и удирање во гради со пораката „Ги запирам војните, погледнете“, за да може да им обезбеди мирен континуитет на владата на своите партнери во Конгресот, а потоа сè може да започне одново.
Бидејќи дотогаш, и со руска помош, глобалната ситуација со нафтата ќе се стабилизира, бидејќи многу повеќе сè уште се испорачува преку Ормуз отколку што би сакал Техеран.
Ако Русија се согласи со управувањето на Трамп со војната што самата ја започна со инвазијата на 24 февруари 2022 година, ќе покаже дека не може сама да заврши. Со тоа, таа би ја потврдила својата слабост, која е видлива за сите така и така.
Алтернативата е да не се согласи, но тогаш навистина се сведува на некакво чудно сценарио во кое Русија ја уништува енергетската инфраструктура на Украина пред зимата, додека Америка ги држи рацете на Украина врзани.
Такво нешто лесно би можело да ги наведе дури и страствените поддржувачи на руската страна повторно да размислат за тоа какви рошади од позитивци и негативци.
Не е незамисливо, но сепак е помалку замисливо.
Исто така е можно сите да импровизираат заедно и да не знаат што ќе направи некој следно. Ќе видиме наскоро.
Но, во овој момент, и Владимир и Володимир треба да забележат дека Трамп води војна која, иако е ужасна и кандидат за најстрашното нешто во овој век, сепак е нивна. Таквиот „крај од Вашингтон“ речиси сигурно не може да биде трајно решение.
Трамп, како и обично, понекогаш може да изгледа рационално однадвор, но бидејќи знаеме дека е Трамп, не можеме да му веруваме претерано.
Би било добро некој друг да се вклучи во оваа единствена можна приказна за мир, односно да го прифати предлогот дека Киев мора да се договори со Москва, а не дека Киев треба бесконечно да биде натоварен со оружје сè додека целиот континент еден ден не заврши во пламен.
На Европа, и порано и сега, најдобро би било да не прави ништо, туку да се склучи договор без неа сè додека не успеала да се снајде, и да им каже на Германците да се вратат на производство на автомобили наместо тенкови.
Логото на Мерцедес сепак потсетува на универзалниот знак за мир. Да се вратиме на него барем засега, и да ги испратиме милитаристите долу, ако е можно чисто и демократски, во корпата за ѓубре на историјата.
(Vecer.mk VIA)
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
