Кога набљудуваме луѓе кои успеале да изградат стабилен и исполнет живот, лесно е да претпоставиме дека тие имале повеќе среќа, подобра семејна позадина или околности што им оделе во прилог. Сепак, ако малку подлабоко навлеземе во приказните на оние што својот пат го изградиле од нула, гледаме дека вистинската разлика ретко лежи во парите или во надворешните предности. Наместо тоа, таа лежи во начинот на кој се справуваат со сопствената несигурност и неизвесност, како и во храброста со која чекорат во области што другите ги избегнуваат.
Храброста да се постави прашање
Една од најголемите – а често и најтивки – пречки со кои се соочуваме секојдневно е стравот дека ќе го слушнеме зборот „не“. Тоа непријатно чувство на стегање во стомакот нè тера да ги потиснуваме сопствените потреби, да се откажеме од барањето за заслужено покачување на платата или едноставно да се повлечеме од можностите за поврзување со другите – а сè тоа затоа што во мислите веќе сме го одиграле најлошото можно сценарио. Сепак, додека чекаме апсолутна сигурност пред да го направиме првиот чекор, животот тивко поминува покрај нас.
Самодовербата не значи отсуство на страв; таа е свесна одлука да се направи чекор напред дури и кога срцето ни чука забрзано. Дури оној момент кога ќе собереме храброст да поставиме прашање, да изразиме желба или да предложиме идеја, всушност на животот му даваме шанса да ни одговори потврдно, додека откажувајќи се без обид, самите однапред си го наметнуваме тоа одбивање.
Желбата за учење и нови искуства
Долготрајното останување во добро познати утврдени рамки нуди утешно чувство на привиден мир, но токму таа рутина со тек на време не осиромашува внатрешно и ја гаси нашата мотивација. Кога деновите ќе ни се претворат во повторување на истите навики и задачи, нашата креативна инспирација и љубопитност едноставно избледуваат. Стекнувањето нови знаења, читањето и подготвеноста да се испробаат работи во кои сè уште не сме вешти, делуваат како свеж воздух што нè враќа во живот. Иако секоја промена во рутината на почетокот предизвикува блага непријатност и бара напор, токму тие нови искуства ги прошируваат нашите хоризонти и го враќаат длабокото чувство на живост, кое често се губи во монотонијата.
Чекoр надвор од познатото
На крајот на краиштата, никаков вистински напредок во животот не е можен без подготвеност повремено да зачекориме во непознатото и да преземеме промислен ризик. Тоа не значи избрзано впуштање во опасни или непромислени ситуации, туку носење одлука и тргнување напред дури и кога немаме стопроцентна гаранција за тоа како ќе се одвиваат работите. Додека несигурноста во секој чекор кон непознатото гледа само ризик од загуба, внатрешната стабилност го препознава тоа како драгоцена можност за личен развој. Исходот сигурно нема секогаш да биде совршен, а пречките се неизбежен дел од секое патување; сепак, со секој чекор надвор од нашата комфорна зона, стануваме побогати со искуство и внатрешна сила – вредности што никој никогаш не може да ни ги одземе, пишува сенса.хр
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
