Обемот на градежниот бум во Кина на почетокот на последната деценија е тешко да се спореди со кој било претходен период на урбан развој.
Проценките покажуваат дека Кина потрошила приближно 6,6 милијарди тони цемент од 2011 до 2013 година, што е повеќе од вкупната потрошувачка на Соединетите Американски Држави во текот на целиот 20 век, проценета на околу 4,4 милијарди тони.
Овие податоци не само што кажуваат за количината на употребен материјал, туку и за темпото со кое се променила физичката слика на земјата.
Додека Соединетите Американски Држави поминаа децении градејќи мрежа од меѓудржавни автопати, деловни центри, облакодери и предградија, Кина разви цели нови урбани средини, станбени комплекси со висока густина, метро системи, мостови, аеродроми и индустриска инфраструктура во многу пократок временски период.
Главната причина за оваа потрошувачка на цемент беше забрзаната урбанизација. На почетокот на 2010-тите, Кина го премина прагот од 50 проценти од населението што живее во градовите, а до крајот на 2013 година, 53,73 проценти од вкупното население живееше во урбани средини, објавува градежен портал.
Масовното преселување на населението од руралните средини бараше станбени објекти, транспортни мрежи, комунални системи, јавни згради и производствени капацитети, што директно ја зголеми потребата од цемент и бетон.
За разлика од американскиот модел на домување, кој во поголемиот дел од 20 век се потпираше на едносемејни куќи со полесни конструкции и дрвен скелет, кинескиот развој се базираше на армирано-бетонски високи згради и инфраструктурни системи со висок капацитет.
Комбинацијата од високи градби и обемни јавни работи создаде невидена потрошувачка на материјали.
Сепак, моментумот на градење имаше и значителна еколошка цена. Производството на цемент е еден од најсложените индустриски процеси во однос на емисиите на јаглерод диоксид.
Меѓународната агенција за енергија посочува дека значителен дел од емисиите веќе се произведуваат за време на процесот на производство на клинкер, односно за време на калцинацијата - хемиска реакција неопходна за добивање на главната активна компонента на цементот. Само тој процес сочинува приближно две третини од директните емисии во секторот за производство на цемент.
Затоа производството на цемент денес се соочува со сложена задача: потребно е да се обезбеди материјал за раст на градовите, реновирање на постојните згради и развој на сообраќајната инфраструктура, а во исто време значително да се намалат емисиите на јаглерод диоксид.
Меѓународната агенција за енергија ги наведува порационалната потрошувачка на материјали, пошироката употреба на алтернативни горива, намалувањето на уделот на клинкер со употреба на дополнителни цементни материјали, како и развојот на технологии за зафаќање, користење и складирање на јаглерод диоксид како најважни насоки за декарбонизација на овој сектор.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
