„Патриотизмот не е љубов кон власта, туку љубов кон татковината.“
( Шарл де Гол )
Македонија премногу долго ја плаќа цената на бескрајните политички конфликти.
Додека политичките табори се натпреваруваат кој ќе освои повеќе политички поени, граѓаните очекуваат нешто многу поедноставно, подобар живот, сигурна економија, функционално здравство, квалитетно образование и правда што ќе важи подеднакво за сите.
Ниту една влада не смее да биде ослободена од критика.
Но, ниту една влада не смее однапред да биде осудена само затоа што нејзините политики не се совпаѓаат со политичките убедувања на нејзините критичари.
Денес Владата на Христијан Мицкоски се наоѓа пред историска можност, но и пред историска одговорност.
Ако успее да ги исполни ветувањата за посилни институции, поодлучна борба против криминалот и корупцијата, економски развој и заштита на државните интереси, тогаш ќе остави белег што ќе го паметат генерациите.
Ако не успее, граѓаните ќе ја дадат својата оценка на избори.
Таква е суштината на демократијата.
Затоа најважно е политичката дебата да не се претвори во борба за тоа кој погласно ќе ја дискредитира другата страна, туку кој ќе понуди подобри идеи и подобри резултати.
Историјата не ја менуваат најгласните критичари, ниту најгласните поддржувачи.
Историјата ја менуваат луѓето што имаат визија, храброст и одговорност да носат тешки одлуки во интерес на државата.
Македонија заслужува токму таква политика, политика на достоинство, политика на резултати и политика во која државниот интерес ќе биде над секој партиски интерес.
КОЈ НАВИСТИНА ЈА БРАНИ ЕВРОПСКАТА ИДНИНА НА МАКЕДОНИЈА?
Децении со ред, европската интеграција на Македонија беше користена како политички штит за неспособност, системски криминал и национални отстапки.
Секој дефицит на реформи се покриваше со еуфорична реторика, а секое национално попуштање се продаваше како „визионерски чекор“.
Тој деструктивен наратив создаде лажна дихотомија: или ќе прифатите сè без поговор, или сте против заедницата на европските нации.
Владата предводена од Христијан Мицкоски удира директно во оваа догма.
Заштитата на националното достоинство и инсистирањето на реципроцитет и принципиелност не се анти-европски чин, напротив, тоа е највисока облик на европско однесување.
Вистинскиот проевропски курс не значи сервилност, туку градење на држава што ќе влезе во Европската Унија со крената глава, со функционално правосудство и со стабилна економија, а не како исклучок што постојано ги прифаќа сите диктати.
Европската иднина на Македонија не се брани со декларативни изјави по бриселските ходници, туку со остра борба против корупцијата дома и со цврста, бескомпромисна дипломатија надвор.
Времето на виткање кичма заврши. Новиот пристап бара свест дека државата вреди толку колку што самата се почитa.
АНАТОМИЈА НА КРАХОТ НА НАМЕТНАТИОТ ПСЕВДО-ПРЕГРАДЕН КРИТИЦИЗАМ
Нападите со кои се соочува актуелната власт не доаѓаат од позиција на принципиелна загриженост за граѓаните, туку од паниката на еден политичко-деловен естаблишмент кој ги губи своите привилегии.
Критичарите кои со години молчеа пред грабежот на државните ресурси и пред целосната разграденост на институциите, денес наеднаш станаа гласни заштитници на стандардите.
Оваа хипокризија мора да биде разголена до крај.
Кога се спроведуваат остри економски мерки, кога се затвораат дупките преку кои се одливаа милиони евра од буџетот и кога конечно се воведува ред во државната управа, отпорот е очекуван.
Оние кои профитираа од хаосот нема безборбено да го отстапат теренот.
Оттука, поддршката за политиките на Мицкоски не претставува слепа партиска лојалност, туку прагматична потреба за воспоставување на државен ред.
Власта мора да остане имуна на медиумскиот шум и наметениот деструктивен критицизам, додека истовремено ја задржува хируршката прецизност во реализацијата на ветените измени.
ВРЕМЕТО, ЕДИНСТВЕНИОТ НЕПРИСТРАСЕН СУДИЈА НА СЕКОЈА ВЛАСТ
Ниту еден политички мандат не може да се оцени врз основа на дневните политички препукувања, ниту преку партиските соопштенија.
Времето е единствениот неподкупен и непристрасен судија. Тоа ќе покаже дали поставените темели ќе издржат пред предизвиците на историјата.
Пред Владата на Христијан Мицкоски стои јасен избор: или ќе продолжи по утврдениот пат на одлучност, реформи и национално достоинство, или ќе подлегне под притисокот на статус-кво силите.
Судејќи според досегашната острина и подготвеноста за влегување во директен сооднос со сите напластени проблеми, оваа власт покажа дека има капацитет да го издржи тој тест.
Резултатите ќе бидат единственото мерило што ќе остане.
Кога ќе стивне бучавата на политичките противници и кога ќе помине бранот на оркестрирани напади, граѓаните ќе судат според тоа што е изградено, колку е заштитена државата и каков систем им е оставен на идните генерации.
Македонија повеќе нема простор за грешки, ниту време за губење.
Времето на политички импровизации е завршено, настапува ерата на одговорност и вистински резултати.
ЕКОНОМСКИОТ ПАТРИОТИЗАМ КАКО НОВА СТРАТЕГИЈА ЗА ОПСТАНОК
Државниот суверенитет во 21 век не се брани само на границите, туку пред сè во економијата. Години наназад, Македонија беше претворена во увозно-зависна економија без јасна стратегија за заштита на домашното производство, поддршка на домашните инвеститори и привлекување капитал што остава трајна вредност.
Прекројувањето на економските политики под раководство на Владата не е само прашање на проценти и буџетски биланси, туку прашање на национален опстанок. Создавањето услови за стабилен економски раст, финансиска дисциплина и системска поддршка за бизнисот претставуваат вистински економски патриотизам.
Граѓаните не бараат празни ветувања, туку реална куповна моќ, сигурни работни места и економски амбиент во кој младите ќе видат иднина за останување дома.
БОРБАТА ПРОТИВ СИСТЕМСКАТА КОРУПЦИЈА: ТЕСТ НА ВОЛЈАТА И ИНСТИТУЦИИТЕ
Корупцијата во Македонија со децении метастазираше до ниво каде што стана паралелен систем на управување. Најголемиот предизвик со кој се соочува Христијан Мицкоски не е само демонтирањето на политичките противници, туку целосното кршење на овој воспоставен механизам на неказнивост.
Вистинската промена бара бескомпромисно воспоставување на владеење на правото, каде што никој нема да биде над законот, без оглед на партиска, етничка или деловна припадност.
Ова е борба која бара политичка храброст, бидејќи отпорот од корумпираните структури е жесток. Секој чекор напред кон градење независни и функционални институции е чекор поблиску до враќање на довербата на граѓаните во сопствената држава.
ДРЖАВНИШТВО НАД ПАРТИЗИСМОТ: ВИЗИЈА ЗА СТАБИЛНА И СУВЕРЕНА МАКЕДОНИЈА
Големите лидери не се мерат по тоа колку избори победиле, туку по тоа каква држава оставиле зад себе.
Во време на глобални геополитички превирања и регионални притисоци, Македонија има потреба од стратегија заснована на национален консензус и цврст државнички став.
Политиката предводена од Мицкоски го става фокусот врз државниот интерес како врховен приоритет.
Тоа подразбира носење на тешки, но неопходни одлуки кои можеби нема веднаш да донесат евтини политички поени, но ќе обезбедат долгорочна стабилност, безбедност и економски просперитет.
Тоа е единствениот пат со кој Македонија може да престане да биде објект на туѓи интереси и да стане субјект кој сам ја диктира својата судбина.
РЕЗИМЕ: ВРЕМЕ НА ДЕЛА И ИСТОРИСКА ОДГОВОРНОСТ
Македонија се наоѓа на клучна крстосница каде што историските грешки повеќе не можат да се компензираат со реторика.
Редефинирање на надворешната политика: Заштитата на националното достоинство и инсистирањето на реципроцитет не ја оддалечуваат државата од Европската Унија, туку ја поставуваат на рамноправна и почитувана основа.
Економска стабилност и ред: Реформирањето на економскиот систем и воспоставувањето финансиска дисциплина се темелот на новиот економски патриотизам.
Бескомпромисна правда: Воспоставувањето реална борба против корупцијата и зацврстувањето на институциите се единствениот гарант за враќање на довербата на граѓаните.
Државнички курс: Христијан Мицкоски ја има историската можност да постави нови стандарди во политиката, каде што резултатите, одговорноста и државниот интерес се ставени пред секој партиски калкулантство.
Времето на зборови е завршено; настапува ерата на вистински дела и историска одговорност пред идните генера
Слободан Томиќ, новинар
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
