Треперењето, слабоста, ладната пот и ненадејните промени во расположението често се поврзуваат со „пад на шеќерот“. Сепак, таквите тегоби можат да имаат различни причини и самите по себе не се доволни за да се заклучи дека лицето има дијабетес.
Една жена на социјалните мрежи опишала дека, пред да ѝ биде дијагностициран дијабетес тип 2, неколку часа по будењето често чувствувала изразен замор, внатрешно треперење, слабост во нозете, ладна пот и проблеми со концентрацијата. Навела дека се чувствувала подобро откако ќе изеде нешто или ќе испие сок.
Оваквата искуство може да биде причина лицето да обрне внимание на своето здравје и да ги направи потребните прегледи, но не претставува доказ дека наведените тегоби се последица на дијабетес.
Дијабетесот почесто значи покачен шеќер
Кај дијабетесот основен проблем е покаченото ниво на глукоза во крвта. Меѓу карактеристичните симптоми се изразена жед, зачестено мокрење, замор, заматен вид, зголемена глад и необјасниво губење на телесната тежина. Може да се појават и поспоро заздравување на раните, чести инфекции, сува кожа и трнење или вкочанетост на дланките и стапалата.
Посебен проблем претставува дијабетесот тип 2, кој често се развива постепено. Болеста со години може да помине без јасни симптоми, па лицето може да има покачено ниво на глукоза, а притоа да не чувствува ниту необична жед ниту потреба за зачестено мокрење.
Кај дијабетесот тип 1 тегобите главно се развиваат значително побрзо. Мачнина, повраќање, болки во стомакот, забрзано и длабоко дишење, мирис на здивот сличен на ацетон, јака поспаност или конфузија можат да бидат знак за дијабетична кетоацидоза. Таквата состојба бара итна медицинска интервенција.
Треперењето не значи автоматски хипогликемија
Симптомите како треперење, потење, глад, слабост, раздразливост и проблеми со концентрацијата можат да се јават кај хипогликемија, односно прениско ниво на глукоза во крвта.
Сепак, хипогликемијата најчесто се јавува кај лица кои веќе имаат дијабетес и користат инсулин или одредени лекови кои можат да го намалат нивото на шеќер. Кај лица кои не користат таква терапија таа е значително поретка.
Слични симптоми можат да предизвикаат и други фактори, вклучувајќи прескокнување оброци, дехидратација, анксиозност, низок крвен притисок, анемија или нарушувања во работата на штитната жлезда.
Постои и таканаречена реактивна хипогликемија, која може да се појави по оброкот. Сепак, самата појава на симптоми не е доволна за поставување на оваа дијагноза. Потребно е да се утврди дека нивото на глукоза е навистина ниско во моментот на појава на тегобите и дека симптомите се повлекуваат по нормализацијата на вредностите на шеќерот.
Сокот не е решение за секоја слабост
Брзоделувачките јаглехидрати, како мала количина сок, се користат кај потврдена хипогликемија или кога постои оправдано сомневање за низок шеќер кај лице кое користи терапија за дијабетес.
Вообичаена препорака за возрасни лица со хипогликемија е внес на околу 15 грама брзоделувачки јаглехидрати, по што глукозата повторно се проверува за приближно 15 минути. Ако и понатаму е под 3,9 mmol/l, постапката може да се повтори.
Сепак, земањето сок секогаш кога ќе се појават замор или треперење може да ја прикрие вистинската причина за тегобите и непотребно да го зголеми нивото на глукоза во крвта.
Ако лицето поради хипогликемија изгуби свест или не е способно безбедно да голта, не треба да му се дава храна ниту течност. Во таква ситуација потребно е веднаш да се повика итна медицинска помош.
Анализите се клучни за дијагноза
Повторливите епизоди на слабост, треперење или други необични симптоми се причина лицето да се обрати кај лекар и да го провери нивото на глукоза во крвта.
Дијабетесот може да се дијагностицира кога глукозата на празен стомак е најмалку 7,0 mmol/l, HbA1c е најмалку 6,5 проценти или кога вредноста на глукозата два часа по оралниот тест за оптоварување е најмалку 11,1 mmol/l. Случајно измерената глукоза од најмалку 11,1 mmol/l може да укажува на дијабетес кога се присутни типични симптоми на покачен шеќер. Ако нема недвосмислени знаци на хипергликемија, наодот најчесто се потврдува со повторено тестирање.
Посебно внимание треба да обратат лицата кои имаат вишок телесна тежина, семејна историја на дијабетес, покачен крвен притисок, нарушени вредности на маснотии во крвта, синдром на полицистични јајници или за време на бременоста имале гестациски дијабетес.
Чувството дека „паднал шеќерот“ само по себе не е дијагноза. Сепак, ако таквите епизоди се повторуваат, тоа е доволна причина да се утврди нивната вистинска причина.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
