Патувањето во Италија за многумина е животно искуство, а покрај прекрасните предели и богатата историја, светски познатата кујна е една од главните причини зошто земјата секоја година привлекува милиони туристи. Италијанската храна е дел од гастрономското секојдневие и надвор од Италија, па тој терен на многумина не им изгледа непознат. Сепак, туристите често ги изненадуваат бројните непишани правила кои важат во рестораните.
За секој што сака да ја искуси Италија како локален жител, клучно е да научи што се прави, а што не, пишува Food Republic. Иако секој регион има свој кулинарски идентитет, целата земја ја поврзуваат истите правила на однесување на масата. Некои се помалку важни, како нарачувањето аперол шприц по јадењето, што може да предизвика само чудење. Други, пак, можат да ве доведат во непријатна ситуација, како што е барањето пармезан за шпагети со плодови од море.
Правила за нарачување кафе
Во Италија кафето е едноставно, а неговото пиење е ритуал. Основа на сè е еспресото, познато како „un caffè“, на кое му се додаваат различни количини пенливо млеко за пијалаци како капучино, кафе лате и макијато. Шеќерот е достапен, но сирупите и другите додатоци не се дел од локалната култура.
Во Италија строги непишани правила одредуваат кога се пие каков вид кафе. Најважното правило е дека капучино никогаш не се нарачува по 11 часот. Италијанците кафињата со млеко ги пијат исклучиво за доручек, обично со слатко печиво, а многумина веруваат дека топлото млеко ја забавува дигестијата по оброкот. По ручекот или вечерата се пие само еспресо.
Сирењето никогаш не се послужува со плодови од море
Италија е позната по свежите плодови од море, од лингвини со школки до кремасто рижото. Сепак, ако нарачате јадење со плодови од море и побарате сирење, би можеле да предизвикате негативна реакција. Во Италија тоа се смета за сериозен кулинарски прекршок, а познати се приказни за келнери кои таквите барања ги одбиле.
Традиционалната италијанска кујна ѝ дава предност на рамнотежата на состојките пред личните желби, поради што мешањето сирење и плодови од море се смета речиси за светогрдие. Главната причина е вкусот. Убавината на италијанските јадења со плодови од море лежи во свежината и благиот, слаткаст вкус, а додавањето солено и тешко сирење ја уништува таа рамнотежа.
Разлика помеѓу аперитив и дигестив
Малку нешта се попријатни од пиењето аперол шприц на италијанското сонце, но тоа искуство може да го расипе нарачката во погрешно време. Аперолот спаѓа во категоријата аперитиви, пијалаци кои се послужуваат пред јадење за да го поттикнат апетитот. Во таа група спаѓаат и кампари, негрони и белини. Зборот доаѓа од латинскиот глагол „aperire“, што значи „да се отвори“, па аперитивите служат за отворање на оброкот.
Нарачувањето аперитив по вечерата е сигурен знак дека сте турист. По јадењето се пијат дигестиви, чија цел е да го смират стомакот и да помогнат во варењето на храната. Тоа обично се појаки пијалаци како лимончело, грапа, амаро или самбука. Се послужуваат во мали чаши и се пијат полека, најчесто без мраз.
Попладневниот одмор ги затвора рестораните
Животот во Италија е значително поопуштен отколку во многу други земји, а еден од обичаите е „il riposo“ или одмор. Тој период обично трае помеѓу пладне и 15 часот, кога продавниците се затвораат, улиците стивнуваат, а рестораните прават пауза помеѓу ручекот и вечерата. Обичајот настанал како практичен начин за избегнување на медитеранската жештина, а прераснал во културна норма.
„Il riposo“ може да ги изненади туристите кои во тоа време ќе тргнат на ручек и ќе затекнат затворени врати, особено во помалите места. Иако рестораните во туристичките центри на големите градови често остануваат отворени, таму постои ризик од полош квалитет и повисоки цени. Најдобро е однапред да се провери работното време на рестораните и да се искористи попладневната пауза за одмор, исто како што тоа го прават Италијанците.
Барањата за измени во јадењата не се добредојдени
Во многу ресторани ширум светот важи правилото дека гостинот е секогаш во право, па готвачите со задоволство ги прилагодуваат јадењата. Во Италија ситуацијата е често спротивна и менувањето на рецептите не е вообичаено. Кога чинијата ќе излезе од кујната, се смета за готов производ, а барањето измени може да се протолкува како преиспитување на стручноста на готвачот. Исклучок се, секако, алергиите и здравствените причини, кои секој угледен ресторан ќе ги земе предвид.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
