Долгите врски ретко завршуваат затоа што љубовта исчезнала. Почеста причина е што партнерите со текот на времето престануваат да се забележуваат еден со друг и забораваат да ги искажат своите потреби. Сепак, две едноставни вежби, засновани на психолошки истражувања, можат да помогнат во решавањето на овој проблем.
Наведете ги сопствените силни и слаби страни
Првата вежба, презентирана во статија за Psychology Today од Џина Вajлд, поранешна менаџерка на Медицинскиот факултет Харвард, потекнува од книгата на д-р Џудит Силс. Според неа, секој партнер треба да направи два списока за себе: еден со десет квалитети што го прават посакуван партнер, а другиот со десет што го отежнуваат животот на другата страна. Вториот список е клучниот дел од вежбата.
Оваа задача ги охрабрува паровите на она што ретко го прават доброволно: да се фокусираат на сопственото однесување. Истражувањето објавено во списанието Personality and Social Psychology Bulletin покажало дека луѓето кои се свесни за сопствените недостатоци полесно ги прифаќаат тие на партнерот.
Психолозите го нарекуваат ова самосочувство и е директно поврзано со великодушноста во врската. Слично на тоа, студија од The Journal of Positive Psychology открива дека поскромните поединци биле оценети како попривлечни. Во стабилни врски, перцепираната скромност на партнерот ја зголемува подготвеноста за простување.
Листа на желби од партнерот
Втората вежба ја менува перспективата. Од секој партнер се бара да наведе десет работи што ги сака од другиот. Вилд опишува како брзо го составила својот амбициозен „емоционален список на желби“, додека нејзиниот сопруг имал само две ставки: повремено да го храни кучето и да ги исклучува светлата. Оваа разлика во очекувањата, вели, била поучна.
Терапевтите за врски објаснуваат дека оваа вежба гради „перцепирана партнерска одговорност“. Тоа е чувство дека вашиот партнер ве разбира и доволно се грижи за да преземе акција. Истражувањата постојано го поврзуваат ова чувство со поголема интимност, задоволство во врската, па дури и физичка блискост. Но, тоа не може да се случи ако потребите останат неискажани.
Помалку его, повеќе разбирање
Овие две вежби се ефикасни затоа што го решаваат проблемот од различни агли. Првата го намалува егото што нè прави дефанзивни во врска со сопствените грешки. Втората прави да се справиме со ситуациите во кои претпоставуваме дека нашите потреби се очигледни или дека бараме премногу.
Сè што ви треба за овие вежби е хартија, пенкало и малку непријатност. Нема потреба од терапевт, скапи работилници или прирачници за самопомош. Вашиот партнер не може да ви ги чита мислите и нереално е да очекувате дека самиот ќе го „сфати тоа“. Вистинскиот проблем често лежи во фактот што никој не сака прв отворено да зборува.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
