„Подобро да не ја сретнам, бидејќи ќе ја средам“, рекла жената, по што била отпуштена.
Сепак, Окружниот суд на Зеланд и Западен Брабант пресуди дека отказот без претходна најава е престрога казна за заканата и ѝ наложи на компанијата да ѝ исплати на жената повеќе од 10.000 евра.
Жената почнала да работи во финансиската администрација на организацијата на почетокот на 2024 година. Во февруари 2026 година, таа била суспендирана поради, како што рекол работодавачот, лоши резултати.
Таа била обвинета за вознемирување, заплашување и намерна саботажа и поткопување на колегите. Таа имала конфликт со колешката поради озборувања, објавува NL Times.
По суспензијата, жената морала да му го предаде компјутерот на ИТ менаџерот, кој ја испратил до излезот. На излегување, таа рекла: „Подобро да не ја сретнам, бидејќи ќе ја фатам. Можеш да ѝ го кажеш тоа“.
Работодавачот верувал дека жената се осврнува на колешката со која се расправала. Таа била отпуштена веднаш поради таа изјава, врз основа на тоа дека станува збор за „сериозна закана за насилство“.
Отпуштената вработена се обратила на суд, тврдејќи дека таквата казна е прекумерна и неоправдана. Таа изјавила дека нејзината изјава не се однесува на некое конкретно лице и дека била емоционално вознемирена бидејќи суспензијата дошла како целосно изненадување за неа.
Работодавачот, од друга страна, тврдел дека заканувачката изјава не била изолиран инцидент и дека колегите и клиентите претходно се жалеле на нејзиното однесување.
Окружниот суд Зеланд-Западен Брабант пресуди во корист на жената. Судот утврдил дека нејзината изјава била „заканувачка и неприфатлива“ и дека нејзиното објаснување дека не мислела на некој конкретен колега не било веродостојно. Сепак, судот ги зел предвид олеснителните околности.
Судијата сметала дека е „разбирливо“ што жената била вознемирена од суспензијата и дека ја дала заканувачката изјава „во жештината на моментот“.
Судот, исто така, не ги зел предвид претходните жалби за нејзиното однесување, бидејќи тие не биле наведени како причина за отпуштањето. Покрај тоа, работодавачот не можеше да докаже дека овие жалби некогаш биле покренати до жената.
Затоа, судот го поништи отказот со моментално дејство.
Жената не сакаше да се врати на работа бидејќи во меѓувреме веќе нашла друга работа, па судот ѝ наложи на компанијата да ѝ исплати повеќе од 10.000 евра. Оваа сума вклучува законска отпремнина од речиси 2.700 евра, отказен рок од повеќе од 4.300 евра и дополнителни 3.500 евра за неоправдано отпуштање.
Жената побара 47.000 евра отштета, но судот ѝ досуди значително помал износ бидејќи наскоро нашла нова работа, па нејзините финансиски загуби биле ограничени.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
