На 3 септември, 301 година – Марин, каменорезец од Раб, го основа Сан Марино, најстарата република во светот која ќе го зачува својот суверенитет низ сите векови и ќе биде првата земја во светот што демократски избра комунистичка власт.

 

Кога зборуваме за најстарите земји во светот, на човек ретко му паѓа на ум, но навистина е – тоа е Република Сан Марино, третата најмала земја во Европа (по Ватикан и Монако), целосно опкружена со италијанска територија.

Иако има дебати за ова прашање, Сан Марино тврди дека е најстарата уставна република во светот.

На 3 септември 301 година, Сан Марино ја стекна својата независност од тогашната Римска Империја.

Според традицијата, државата е основана во 301 година од каменорезецот Марин од островот Раб, денешна Хрватска, тогашна римска колонија.

Марин отиде во Римини со неговиот пријател Лео. Поради прогонството на христијаните, тој се засолни на блискиот рид Монте Титано, каде изгради капела – која ќе биде јадрото на новиот град.

Споменатиот Марин, основач на државата, по потекло е од Лопар.

Подоцна, поради фактот што преобрати многумина во христијанство, ќе биде канонизиран – Свети Мартин (Сан Марино).

Тој е познат во светот под имињата Маринао, Маринус од Сан Марино, Маринус Далматинац и Маринус од Далмација.

Урбаниот центар на Сан Марино е заштитен со три кули на врвовите на Монте Титано, од кои најстарата, Гуаита, била изградена во 11 век.

Кулата се прослави како непобедлива, што обесхрабри многу потенцијални освојувачи на градот.

За време на крстоносните војни во 13 век, втората кула, Патот, била изградена на вториот врв на Монте Титан, а третата, Монтале, најмалата на последниот врв на ридот, била изградена во 14 век.

Со текот на времето, преку трговија и договори, град-република Сан Марино ја прошири својата територија на уште девет замоци во близина, создавајќи ја областа на денешната Република Сан Марино.

Уставот на Сан Марино беше официјално усвоен на 8 октомври 1600 година. Малата држава за првпат беше признаена од Франција на Наполеон во 1797 година, а подоцна во 1815 година од другите европски држави на Виенскиот конгрес.

Во раните фази на обединувањето на Италија во текот на 19 век, Сан Марино им обезбедил засолниште на оние што биле прогонувани за нивната поддршка за обединување на Италија.

Затоа, Џузепе Гарибалди гарантираше дека Сан Марино ќе биде независна и суверена држава, и затоа не се приклучи кон обединета Италија во 1860 година.

За време на Втората светска војна, имаше конкретна закана за суверенитетот на Сан Марино.

Дипломатијата мораше да одигра клучна улога – тие испратија три писма, едно до Хитлер, друго до неговиот министер за надворешни работи Рибентроп, трето до Мусолини, протестирајќи против какво било воено присуство на нивна територија.

Некако успеаја, па Сан Марино стана засолниште за дури 100.000 бегалци кога сојузничките сили ја водеа битката кај Римини во близина.

Тоа беше огромен стрес за држава која имаше само околу 15.000 жители во тоа време!

Подоцна, сепак, имаше борби во областа Сан Марино, во септември 1944 година за време на битката кај Монте Пулито, кога се судрија германската војска и сојузниците.

Сојузничките војници го окупираа Сан Марино, но само за кратко време – по само 2 месеци, ја напуштија малата република, која го врати својот суверенитет.

По Втората светска војна, Сан Марино ќе стане првата западноевропска земја со која владее Комунистичката партија – освојувајќи власт на демократските избори!

Тоа е коалиција на Комунистичката партија Сан Марино и Социјалистичката партија Сан Марино. Ова беше првпат во историјата комунистите да дојдат на власт на демократски начин, а не со револуција. Тие ќе владеат од 1945 до 1957 година.

Во 1990 година, Комунистичката партија на Сан Марино ќе се преструктуира (како и многу низ целиот свет) и ќе стане Демократска напредна партија на Сан Марино – наместо срп и чекан, новото лого ќе стане слика на гулаб насликана од славниот Пабло Пикасо.

Од 1988 година, Сан Марино е полноправна (и најмала) членка на Советот на Европа, а од 1992 година е членка на Обединетите нации.

Сан Марино денес е една од најбогатите земји во светот според БДП по глава на жител. Економијата во голема мера се базира на финансии и туризам.

Нема надворешен долг.

Буџетот на државата е во плус.

Денес има околу 33.000 жители. Официјален јазик е италијанскиот (многумина зборуваат и стар романски јазик). Најголемата населба во земјата е Догана со околу 7.000 жители.

Таа е петта најмала земја во светот по површина и една од само трите земји кои се целосно опкружени со друга земја, заедно со Ватикан кој исто така е опкружен со Италија и Лесото кој е целосно опкружен со Јужноафриканска Република.

(Vecer.mk via)