Економската криза во Германија го достигнува својот врв во 2026 година, а драматичниот пад на бројот на вработени предизвика бран носталгија и масовно враќање на работниците во нивните матични земји.
Според најновите податоци од германскиот Заводот за статистика, во првиот квартал се изгубени повеќе од 486.000 работни места. Притиснати од високите кирии и трошоците за живот, работниците од Балканот сè повеќе избираат да се вратат дома.
- Девет години живеам во Германија и се чувствувам сè поуморно. Мојата плата е 2.300 евра, плаќам 1.050 евра за стан, 280 евра за градинка, сè оди. Родителите се во Босна и стареат. Децата тука едвај го зборуваат нашиот јазик. Понекогаш мислам дека треба да се вратиме. Дали некој се вратил по толку години и дали се покајал - се вели во прашањето поставено во групата „Живот во Германија“.
„Дури и да бев гладен...“
- Се вратив пред три месеци. Мојата плата е 300 евра помалку, но јадам и пијам со семејството исто како во Германија. Едноставно живеам многу поквалитетен живот, без стрес, тоа е сигурно. Среќата на моите деца, на сопругата и мене нема цена што би ме вратила во Германија, во тој стрес и начин на живот. Дури и да бев гладен на улица, не би се вратил. Ако си банкротиран таму за 2.300 евра, а во твојата земја можеш да работиш за неколку стотици евра помалку, животот што ќе го живееш тука и таму е небо и земја - напиша Џулијано во својот одговор.
„Приморани сте да седите во кафулиња“
- Не се враќај, опасно е. Луѓето умираат од глад, нема струја ни вода. Мораат да гледаат натпревари и да навиваат цела ноќ . На сите им изгореа прстите од вадењето на јагнешкото од скарата. Принуден е да седи по кафулиња. Морето е оддалечено еден или два часа, па мора да пливаат во солена вода. Ќе најдеш работа за половина час и нема повеќе мрзеливост - се пошегува еден од коментаторите на оригиналната објава.
- Се вратив пред четири години и не сум се покајала. Работам за помала плата, но срцето и душата ми се полни. Мора да одлучиш што и како. Само, тоа е странска земја и животот брзо лета. Среќно, што и да одлучиш - напиша Мирјана.
- Се вратив од Германија пред пет години и три месеци. Отворив компанија, моментално шестмина од нас се вработени. Тоа мора да се прави во секоја земја. Јас сум тука сам, не плаќам кирија, не плаќам прескапо осигурување, не плаќам годишен данок за автомобили. Стресот ми е генерално помал. Генерално, не сум направил грешка“, напиша Ивица за своето искуство.
„Работи за да умреш, а не за да живееш“
- Ако сте несреќни и вашето срце јасно ви испраќа сигнали дека е време да се вратите, одете. Се враќам, се надевам до крајот на годината, и за плата девет пати пониска од овде во странство. Срцето одлучи. Ако умреме, умираме заедно, мислам метафорично - се вели во еден од коментарите. -
- Ни секунда не сум се покајал. Живеев добро во Германија, купив куќа и живеев подобро од 50 проценти од Германците, но домот си е дом - пишува Иван.
- Не се враќај, подобро ти е во Германија. Работиш, ги плаќаш сметките, цел живот си станар, едвај чекаш да дојде летото за да одиш во родниот град.
Луѓе мои, како можеш цел живот да бидеш станар? Работи за да умреш, а не за да живееш. Во Босна, секој може да заработи 1.000 евра ако сака да работи. Го пиеш утринското кафе, потоа она во 11 часот, нарачуваш доручек и ти го носат на работа. Јас живеам во своја куќа од 150 квадратни метри, немам кредит. Затоа можам да одам во странство кога сакам - го советуваше Емин.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
