Судењето на раперот Тупак Шакур започна во Лас Вегас три децении по неговото убиство. Главниот обвинет ги негира обвинувањата на обвинителите.
На првиот ден од судењето за убиството на раперот Тупак Шакур, обвинителите го претставија поранешниот водач на бандата, Двејн „Кифи Д“ Дејвис, како човек кој сакал одмазда пред да го осмисли планот за негова ликвидација.
Обвинителите и сведоците ги вратија поротниците во Лас Вегас три децении назад, во ноќта кога беше застрелан Тупак Шакур.
Бандите тогаш имаа контрола врз хип-хопот, а недовербата во полицијата доведе до недостаток на соработка и до еден од најпознатите неразјаснети случаи од минатиот век.
Дејвис е обвинет за убиството на Шакур.
Обвинителите тврдат дека, иако 63-годишниот Дејвис не пукал од пиштолот, тој наводно го организирал убиството.
Дејвис ги негираше обвиненијата и се изјасни за невин.
Тупак Шакур имаше само 25 години кога беше застрелан од огнено оружје по боксерскиот меч на Мајк Тајсон на 7 септември 1996 година.
Почина шест дена подоцна.
Во воведниот збор, обвинителите го претставија Дејвис како водач на групата одговорна за пукањето.
Како доказ, тие ги приложија мемоарите, чиј коавтор е Дејвис, во кои детално е опишана ноќта на пукањето.
„За да бидеме јасни, Двејн Дејвис не го повлече орозот. Но, го испланира нападот како одмазда за претепувањето на неговиот роднина.
Интересно е што тоа го дознавме токму од самиот Двејн Дејвис“, рече на поротата Бину Палал, заменик на главниот окружен обвинител.
Адвокатите на Дејвис рекоа дека тие тврдења се „фикција“, нарекувајќи го случајот производ на пропусти во децении долгата истрага.
Дејвис се огради од мемоарите, велејќи дека не ги напишал сите делови и дека некои работи биле измислени за да се продадат повеќе примероци.
Во тегет костум и со сина вратоврска, Дејвис седеше со своите застапници, кои прашаа зошто никој не бил уапсен речиси три децении и зошто „никој ништо од ова не потврдува“.
„Со какви факти располагаат обвинителите по 30 години?“, праша неговиот адвокат Мајкл Санфт.
Првиот сведок на обвинителството беше Гери Дејл, кој работеше за полициската управа во Лас Вегас во времето на пукањето во септември 1996 година.
Полицаецот детално го опиша возењето во амбулантното возило со Шакур по пукањето.
Рече дека раперот одбил да даде какви било информации за тоа што се случило и кој го застрелал.
„Ние ќе се погрижиме за тоа“, рече Шакур, според сведочењето на полицаецот.
Во сржта на случајот се раперските ривалства меѓу американскиот источен и западен брег и војните за територија меѓу уличните банди Бладс (Bloods) и Крипс (Crips), кои беа овековечени во рап-текстовите и новинарските извештаи во 1990-тите.
Полицијата долго тврдеше дека недостатокот на соработка довел до слепа улица во нивната истрага.
Членовите од придружбата на раперот, меѓутоа, ги обвинија властите дека во почетокот ги третирале како осомничени и дека не следеле важни траги.
Во текот на целиот прв ден од судењето, обвинителите ѝ укажуваа на поротата дека немало формални кривични пријави во врска со пукањето бидејќи во светот на оружјето и бандите „молчењето значи преживување“.
Но, „една личност“ на која ѝ било тешко да молчи бил обвинетиот, рекоа обвинителите, напоменувајќи дека Дејвис даде неколку изјави за случајот помеѓу 1998 и 2003 година.
Обвинителите тврдат дека Дејвис го планирал пукањето откако неговиот роднина Орландо Андерсон неколку часа порано се тепал со Шакур во Лас Вегас.
Тврдат дека Дејвис сметал оти нападот врз неговиот роднина не може да „помине без одговор“.
Обвинителите исто така тврдат дека Дејвис, поранешен водач на бандата Комптон Крипс, бил „командант кој ја наредил смртта“ на Шакур.
Случајот за убиството главно беше „во мрак“ сè до јавните изјави на Дејвис, кој ги објави мемоарите во 2019 година.
Во нив, како и во разни интервјуа, Дејвис тврдеше дека бил во возилото од кое било пукано во автомобилот на Шакур таа ноќ.
Во книгата напишал дека пиштолот користен во убиството му го дал на роднината Андерсон, кој пукал во раперот.
Неговите адвокати тврдеа дека книгата е фикција и дека не треба да се користи како доказ во кривична постапка што се однесува на случај од пред три децении, но судијата пресуди дека може да се цитира на судењето.
Тимот за одбрана на Дејвис укажа на полициски извештаи што недостасуваат, спорни докази и „пристрасна и нецелосна“ детективска работа.
Тврдат дека обвинителите се потпираат на „несигурни луѓе со криминално досие, финансиски мотиви и недоследни изјави“.
Одбраната укажуваше и дека сведоците ги менувале исказите со текот на времето и дека биле под влијание на пари, медиумско внимание или информации што им ги дале истражителите.
Во текот на следните неколку недели, сведоци, експерти и истражители треба да дадат искази за тоа што се случило таа ноќ.
Обвинителите тврдат дека Дејвис набавил пиштол и организирал два автомобили со кои се одвезле до клубот во Лас Вегас.
Во белиот „кадилак“, заедно со него биле тројца мажи, меѓу кои и неговиот роднина Андерсон.
Обвинителот Палал му рече на жирито дека мажите одлучиле „да пијат малку алкохол и да се вратат кај стриптизерите во Вегас да се забавуваат“.
Меѓутоа, за време на возењето видоа колона автомобили и ги забележаа Шакур и Марион „Шаг“ Најт, соосновачот на издавачката куќа Death Row Records.
Палал тврди дека тогаш Дејвис и останатите во кадилакот одлучиле да се свртат и да се соочат со Шакур и Најт.
Дејвис, кој бил на совозачкото седиште, според обвинителот, му го предал пиштолот на Андерсон, кој пукал во автомобилот на Шакур.
Ингрид Стоукс, која била присутна во времето на пукањето, сведочеше дека таа и нејзините пријатели се возеле низ Лас Вегас таа ноќ, пред да налетаат на Најт и Шакур.
Нејзиниот пријател го познавал Најт и им предложил на жените да ги следат до клубот, рече Стоукс.
„Се возевме низ Вегас, но зад нас имаше автомобил што се обидуваше да нè претекне“, раскажа Стоукс.
„Кога слушнавме пукање, сите легнавме во автомобилот. Настана вистински хаос“, сведочеше Стоукс.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
