Каналот Kosmische Wellen продава 44 албуми со „изгубена германска електронска музика“ од седумдесеттите години, а конкурентската „дискографска куќа“ Zaruret Records има околу дваесет фиктивни бендови, меѓу кои и Kosmosphär. Ниту еден од тие два тима не постои, двата се само по еден човек, а истата постапка се разликува само во начинот на кој се фантазира.
Победете ја вештачката интелигенција со нејзиното оружје - халуцинирачки светови и настани, во овој случај музички албуми кои никогаш не постоеле, туку биле создадени од самата вештачка интелигенција? Кога „нечистотијата од вештачката интелигенција“ престанува да биде куп ѓубре и свесно станува средство за уметничко изразување?
Искрено, би сакале да можеме да го дадеме нашиот конечен суд за ова, но всушност можеме само да привлечеме внимание кон интересна низа настани што се случува веќе некое време, каде што во рамките на ретро-футуристичкиот музички проект Kosmische Wellen и друг, Kosmosphär, користејќи генеративни технологии, свесно се создава цела фиктивна музичка историја.
Зборуваме за два YouTube канали Kosmische Wellen - YouTube и Zaruret Records - YouTube (Kosmosphär AI фантазија за електронска музика) кои не се само колекции на компјутерски генерирана музика, туку комплетни ретрофутуристички проекти кои вклучуваат електронска музика генерирана од AI како најистакнат дел од проектите.
Отворете кој било од нив и ќе добиете скоро истото: час и половина синтисајзери, без вокали, без рефрен, со наслови како Zeitverzerrung, Mind's Eye Mirage и Stars Ablaze, преку снимки од контролни соби полни со терминали кои никогаш не биле продуцирани.
Сè се чувствува како плоча од 1974 година што некако ја пропуштивме. Не - каналот Kosmische Wellen се отвори на 10 јуни 2024 година.
Потписот на каналот Kosmische Wellen за целата содржина е ист во секој потврден опис, од најновиот албум до оние од пред две години: „Песни од: Александар Обухов (Obukhovaudio), Уметнички дела и анимација од: Александар Обухов“.
Музика, визуелни елементи, анимација, наслови, веб-продавница, сè од едно лице. Броевите се: 22.100 претплатници, 2,2 милиони прегледи, 96 видеа. Од нив, 32 се „целосни албуми“ во посебна листа, 21 се миксови со целосна должина, осум се кратки форми за кратки филмови. Продажбата не оди преку Bandcamp, туку преку нивната сопствена страница kosmischewellen.com која изгледа како Bandcamp, со фактурирање преку Gumroad.
Албумот чини четири евра, целата дискографија од 44 изданија осумдесет и осум евра, со истакнат попуст од 45 проценти.
Дали авторот е фантазија?
Дали Александар Обухов е измислен лик? На Apple Music има 80 изданија под името ObukhovAUDIO, а најстарото е Ambiance II од мај 1995 година. Биографијата на авторот на страницата зборува за самостојно градење инструменти од радио делови во 1992 година, првиот албум во 1994 година и студиото Hot Tape, кое работеше од 1996 до 2010 година. Станува збор за човек кој е во овој жанр три децении. И можеби тоа е само „легенда“..
Ознака што не стои насекаде
Авторот не крие со што работи. Видеото има етикета за синтетичка содржина, а целиот текст гласи „Звуците или визуелните елементи беа изменети или целосно генерирани“.
Од триесетте најнови видеа, 23 се означени, а сите се петнаесет миксови и „шортс“. Има осум од петнаесет албуми. Седумте што го немаат се Velvet, United States of Electronics, Parallax, Transmission Dream, Traummaschine, Alpha Centauri A и Jupiterology, сите се продаваат за четири евра по парче. Секако, и оние со етикета се продаваат, па поделбата не е врз основа на цената, туку на форматот: бесплатниот микс ја носи етикетата без исклучок, албумот во околу половина од случаите. Тешко е да се каже дали е превид или одлука.
Дополнително, нема препознавање на самата страница за продажба. Биографијата завршува таму, во 2010 година, и никогаш не објаснува како се случува она што е објавено денес. Клиент кој доаѓа од Apple или директно на kosmischewellen.com нема начин да дознае што му кажува YouTube во долниот лев агол.
Зошто Берлинската школа?
Музичкиот правец од седумдесеттите години, наречен Берлинска школа, нема вокали, нема текст, нема структура на строфи и хор, нема солист чија фразеологија моделот би морал да ја погоди.
Има низа од слоеви на музика што полека се менуваат и постепено додавање на музички нивоа во текот на дваесет минути. Моделот што ја открива секоја слабост во двоминутна песна со вокали е сам по себе тука - нема вокали!
Друга причина е акустичната. Снимките од 1970-тите страдаат од шум на касетата, лошо стерео, ограничени високи тонови и нестабилна висина. Сè што во друг контекст би било артефакт на лоша генерација, тука поминува како патина. Лажниот модел звучи како (автентична) стара плоча.
Повеќе Жар отколку Крафтверк
Генеративниот модел припаѓа токму на типот на електронска музика компонирана од Жан-Мишел Жар. Иако и Крафтверк и Жар се пионери на истата технологија и современици, нивната музичка „филозофија“ е сосема поинаква.
Најголемата разлика е во ритамот. Со Kraftwerk, речиси секогаш постои ритам кој е скелетот околу кој се вклопува сè друго дури и во побавните песни - на пример, Trans-Europe Express или The Robots.
Наслови како занает
А именувањето на песни и албуми е сериозна работа. Насловите на албумите се Sphärenwellen, Kosmosklänge, Elektronische Träume, Mondträume, Traummaschine. Германскиот овде е сигнал за автентичност бидејќи Берлинската школа е германска работа и името на корицата завршува половина од работата пред да чуеме нешто. Тие се придружени од англиските наслови Parallax, Echosphere, Starengulfed, Jupiterology, доволно помпезни за да звучат како вистински инструментали, но доволно празни за да не ветуваат ништо конкретно.
Фиктивна издавачка куќа
Каналот „Космише Велен“ не е сам, но не е ниту дел од организирана група. Поинтересно од него е што прави каналот „Зарурет Рекордс“, отворен на 28 март 2024 година, со 51.100 претплатници и пет милиони прегледи. Тоа е фиктивна издавачка куќа со фиктивен каталог.
„Космосфер“ е еден од бендовите таму. Беше претставен како „западногерманско дуо основано во средината на седумдесеттите години, со членови Ерик Хостман и Јирген Кухс“ („како можев да не знам за Јирген...“), со опис на стилот и дискографија по години: „Космише Велен“ 1977, „Гравитационсвелен“ 1978, „Космише Резонанц“ 1979.
Совпаѓањето на името со проектот на Обухов е случајно и подоцна, бидејќи „Космише Велен“ е генеричка германска синтагма во тој жанр, а истоимениот албум на Обухов беше објавен четири месеци пред видеото на „Космосфер“.
Космосфер е исто така само едно од најмалку дваесет и три фиктивни имиња во тој каталог. Тука се и Дадалар со анадолски рок од 1978 и 1987 година, Конкубана со кубански џез од 1974 година, Тера Мистика со бразилски ритуален рок од 1974 година, Холи Келвин со психоделија од 1969 година, а за нас најзабавниот - Нова Зора со албумот Игра духова од 1973 година. Некој генерираше југословенски прогресивен и психоделичен рок албум кој никогаш не е снимен!
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
