Тоа значи дека, во просек, 28 луѓе дневно си го одземаат животот. Бројот на самоубиства во Германија го надминува вкупниот број на смртни случаи кои се последица на сообраќајни несреќи, насилство и употреба на нелегални дроги, пренесува „Дојче веле“.
Анализата на податоците покажува дека најзасегната група се постарите мажи родени во 1960-тите години. Иако има случаи и меѓу младите луѓе кои тешко се справуваат со животните предизвици, најголем пораст на самоубиствата е забележан кај возрасната група од 55 до 65 години.
По оваа возрасна граница бројот опаѓа, но повторно расте кај лицата на возраст од 80 до 90 години. Во сите возрасни групи, мажите почесто извршуваат самоубиство отколку жените. Минатата година, тие сочинуваа 69,2 отсто од сите случаи. Сепак, и бројот на самоубиства кај жените е во пораст во последните години.
Повеќе од 100.000 луѓе во Германија се обидуваат да извршат самоубиство секоја година
Бројот на самоубиства во Германија расте четврта година по ред и сочинува приближно 1,1 отсто од сите смртни случаи. Ова претставува пресврт на трендот што траеше речиси четири децении. Бројките постојано опаѓаа од рекордната 1981 година, кога беа забележани 18.825 случаи, сè до најниското ниво од 9.215 самоубиства во 2021 година.
Според проценките на Националната програма за превенција од самоубиства, повеќе од 100.000 луѓе во Германија се обидуваат да извршат самоубиство секоја година. Фондацијата за помош при депресија наведува бројка од приближно 500 такви обиди дневно. Германското здружение за хуман начин на умирање објави дека 1.287 лица ги искористиле услугите за организирано потпомогнато умирање, што претставува 11,4 отсто од сите самоубиства во Германија. Ваквата помош останува предмет на дебата во земјата.
„Ретко постои само една причина за самоубиство“
Правната основа за ова е одлуката на Сојузниот уставен суд од 2020 година, која на секој поединец му гарантира право да си го одземе животот, под услов тоа да биде чин на слободна волја – без надворешен притисок и да не е резултат на тешка депресија. Оваа одлука не дозволува друго лице да го одземе животот на некого, дури ни на барање на самото лице – практика која, до одреден степен, е можна во Холандија или Белгија.
Во Германија, дозволено е само да се обезбедат средства и да се понуди помош, самиот чин мора да го изврши поединецот. Фондацијата за помош при депресија и превенција од самоубиства смета дека ваквите случаи се пречести, истакнувајќи дека нивниот број е зголемен за 32 отсто од донесувањето на судската одлука.
Стручњаците посочуваат дека ретко постои само една причина за самоубиство. Речиси секогаш станува збор за комбинација од меѓусебно поврзани фактори. Ниту еден поединечен настан, ниту самото присуство на ментално заболување, не се единствениот одлучувачки фактор. Самоубиството е крајна точка на сложен кризен процес во кој поединецот повеќе не гледа излез и не е во состојба да прифати помош.
Многумина веруваат дека никој не може да ги разбере
Постојат бројни ситуации што можат да предизвикаат таква состојба: губење на работа, финансиска нестабилност, сиромаштија, трауматски искуства, губење на блиски лица, повлекување од општествениот живот и социјална изолација.
Истражувањата покажуваат дека лицата кои извршиле самоубиство често барале медицинска помош, но немале чувство дека некој навистина може да им помогне. На многумина им е тешко отворено да му кажат на лекар или терапевт колку се блиску до точката на целосен слом. Самоубиството останува табу-тема, а луѓето често се плашат дека ќе бидат етикетирани како ментално болни, дека ќе бидат подложени на присилно лекување или дека ќе ги изгубат своите социјални врски.
Како резултат на тоа, многумина веруваат дека никој не може да ги разбере. Германската фондација за помош при депресија нагласува дека секое спомнување на самоубиство мора да се сфати сериозно, а изјавите како „ништо веќе нема смисла“ можат да бидат знак дека некој е изложен на ризик.
Кај постарите лица, чувството на бескорисност може да послужи како поттикнувач (тригер)
Стручните лица ги советуваат пријателите и семејството да не се двоумат да поставуваат прашања, но истовремено предупредуваат да се избегнува давање премногу едноставни совети, како на пример: „работите ќе се подобрат“. Покорисни се пораки како: „Треба да знаеш дека си исклучително важен за мене“, „Се обидувам да разберам низ што поминуваш“ или „Заедно ќе го надминеме ова“.
Општеството фокусирано на успех често ги занемарува оние што не можат да го следат тој чекор, пренесува „DW“. Луѓето од најблиското опкружување можат – па дури и мора – да обрнат внимание на лицето кое е во ризик. Светската здравствена организација проценува дека секое самоубиство директно погодува во просек шест лица блиски до поединецот, додека последиците ги чувствува и поширок круг луѓе – од колеги, преку медицински персонал, па сè до сведоци.
Кај постарите лица, чувството на бескорисност – често наметнато од средината – може да делува како поттикнувач. Во такви случаи, дури и најмалиот гест на внимание може да помогне. Во август, германското Министерство за здравство претстави нацрт-закон за превенција од самоубиства, иако критичарите сметаат дека предложените мерки се недоволни.
„Одвоените 1,4 милиони евра се далеку од она што е потребно“
Германската фондација за заштита на пациентите истакнува дека издвоените 1,4 милиони евра се далеку под потребните финансиски средства. Првата точка за контакт при барање помош е матичниот лекар, кој, доколку е потребно, може да го упати пациентот кај психотерапевт или психијатар.
Извор: Индекс.хр
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
