Исто така, го поставува прашањето зошто Западот не прави повеќе за да ги поддржи своите саудиски сојузници, објави британски Телеграф во авторски коментар.
Нападите на Хутите се закануваат да предизвикаат уште поголеми нарушувања во глобалните снабдувања со енергија, со сите последици што би можеле да ги имаат за веќе затегнатите западни економии, вклучително и за британската.
Најновите напади на Хутите врз Саудиска Арабија претставуваат голема ескалација на заканата што групата ја претставува за регионалната стабилност.
Околу една деценија, откако бунтовниците поддржани од Иран предизвикаа разорна граѓанска војна во Јемен со напаѓање на демократски избраната влада во земјата, Хутите во голема мера се потпираа на поедноставно оружје, како што се ракетни лансери и сеприсутните автоматски пушки АК-47 од советската ера.
Тоа сега се промени.
Ракетните напади на Хутите врз меѓународниот аеродром „Крал Халид“ во Ријад досега убија 14 лица и беа успешни и покрај софистицираната саудиска ракетна одбрана.
Седиштето на саудискиот државен нафтен гигант „Арамко“ во источниот град Дахран, исто така, беше погодено.
Саудиските власти потврдија дека биле пресретнати уште неколку ракети испукани од Хутите. Аеродромот во Ријад беше затворен по бран напади со беспилотни летала и ракети од страна на Хутите.
Хутите велат дека ги започнале нападите како одговор на она што го нарекуваат „брутална саудиска агресија“ во западен Јемен, каде што силите на кралството се борат да ја вратат територијата што Хутите неодамна ја зазедоа во обид да ја преземат контролата врз виталниот теснец Баб ел-Мандеб, јужниот влез во Црвеното Море.
Сепак, Саудиска Арабија и нејзините сојузници од Заливот не се сомневаат дека нападот е извршен од страна на Иранската револуционерна гарда (IRGC), која се стреми дополнително да ја консолидира својата контрола врз глобалните снабдувања со енергија.
Откако успеа да предизвика сериозни прекини во Ормутскиот теснец, воден пат во Персискиот Залив низ кој нормално минуваат околу една петтина од светските енергетски потреби, IRGC верува дека може дополнително да изврши притисок врз глобалните економии со користење на своите сојузници Хути за истовремено прекинување на превозот до Суецкиот канал.
Нема сомнение дека IRGC е длабоко вклучена во поддршката на нападите на Хутите. Остатоците од ракетите пронајдени од Саудијците по претходните напади носат несомнени ирански ознаки.
Сепак, наместо да брзаат да им помогнат на своите саудиски сојузници, западните лидери покажаа необична воздржаност во обезбедувањето конкретна воена поддршка на Ријад.
Таквиот неуспех е уште потешко да се разбере кога ќе се земе предвид дека зголемените напади на Хутите се подеднакво штетни за Западот колку што се штетни за Саудиска Арабија.
Преокупиран со претстојните ноемвриски конгресни избори, американскиот претседател Доналд Трамп веројатно нема да одобри голем воен одговор на агресијата на Хутите, и покрај тоа што ја критикуваше групата за „многу лошо однесување“.
Нема индикации дека другите западни лидери се подготвени да им помогнат на Саудијците.
Британскиот премиер Енди Бернам ги даде очекуваните забелешки во британскиот парламент претходно оваа недела, велејќи дека „Велика Британија ќе продолжи да стои со Саудиска Арабија против Хутите“.
Но, таа поддршка се сведува на привремено обезбедување авион-цистерна за полнење гориво од воздух и одредена помош за воздушна одбрана.
Другите европски земји се слично неподготвени да ги посветат своите воени капацитети. Само Холандија и Белгија одговорија на повиците од Брисел за зајакнување на поморската мисија на Европската Унија во Црвеното Море.
Мисијата сè уште нема доволно воени бродови за да ја исполни својата официјална цел за заштита на бродовите низ теснецот Баб ел-Мандеб.
Млакиот одговор на Западот тешко може да се спореди со решителната акција во 2024 година, кога Хутите првпат се обидоа да го попречат комерцијалниот бродски сообраќај во Црвеното Море, тврдејќи дека ги поддржуваат терористите на Хамас во Газа.
Потоа, САД распоредија поморска борбена група, додека Обединетото Кралство испрати разорувач и започна воздушни напади врз позициите на Хутите од својата база Акротири на Кипар.
Од друга страна, Израел се покажа како ефикасен сојузник за време на таа кампања, редовно извршувајќи воздушни напади врз позициите на Хутите.
Неподготвеноста на Западот да ѝ обезбеди конкретна поддршка на Саудиска Арабија е кратковида политика. Европските лидери мора да разберат дека одлуката на Хутите да ги засилат нападите врз Кралството е исто толку проблем за Европа колку што е и за самите Саудијци.
Иако европските земји, вклучително и Велика Британија, веќе очекуваат енергетска криза оваа зима, ризикот од зголемување на сметките за енергија и недостиг на електрична енергија само ќе се зголемува колку подолго Хутите и нивните ирански поддржувачи ќе можат да го спроведат својот план за нарушување на глобалниот превоз. Барнам и другите европски лидери мора да разберат дека со тоа што не успеваат да се соочат со противниците кои ги загрозуваат интересите на нивните земји, тие покажуваат слабост што нивните непријатели ќе сакаат да ја искористат.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
