Поранешниот хакер Илја Лихтенштајн, кој учествуваше во една од најголемите кражби на криптовалути во историјата, предупреди дека вештачката интелигенција наскоро би можела да им овозможи на луѓе без техничко знаење да извршуваат сложени хакерски напади. Во разговор за CNN, тој го анализираше неодамнешниот напад врз Binance, во кој беа украдени повеќе од шест милијарди долари.
Во 2023 година, Лихтенштајн, заедно со неговата сопруга Хедер Морган, се изјасни за виновен за перење пари поврзано со хакирањето на крипто берзата Bitfinex во 2016 година. Станува збор за случај вреден 4,5 милијарди долари. Во 2024 година, тој беше осуден на пет години затвор, но беше ослободен на почетокот на јануари оваа година.
Денес, тој тврди дека повеќе не се занимава со криминално хакирање, туку дека работи како таканаречен бел хакер, односно лице кое го користи своето знаење за да помогне во откривањето и спречувањето на сајбер напади.
„Тие бараат најслабата алка“
Лихтенштајн верува дека познатите околности на нападот врз Binance се совпаѓаат со методите поврзани со севернокорејските хакери. Истражителите се сомневаат дека напаѓачите добиле пристап до системот преку компјутерот на компромитиран вработен.
„Како по правило, тие ја таргетираат најслабата алка. Тие нема да ја нападнат самата страница на Binance.com бидејќи заштитата таму е исклучително силна. Наместо тоа, тие бараат вработен подложен на фишинг напади кого можат да го измамат да го преземе вирусот“, објасни тој.
Лихтенштајн предупредува дека напаѓачите честопати не се обидуваат директно да навлезат во најдобро заштитените делови од системот. Наместо тоа, тие бараат вработени кои можат да ги измамат да им дадат пристап до внатрешната мрежа.
„Не е доволно да се обезбеди само главната врата, мора да се обезбедат сите влезови, врати и прозорци“, рече тој.
Истражителите се во трка со времето
Според Лихтенштајн, првите неколку дена по кражбата се исклучително важни за следење на украдените криптовалути. Напаѓачите се обидуваат да преместат средства на различни адреси што е можно поскоро и со тоа го отежнуваат поврзувањето на трансакциите.
„Можеби сте слушнале дека во истрагите за убиства имате најмногу потенцијални клиенти во првите 48 часа. Истото е и со криптовалутите“, рече тој.
Тој предупреди дека украдените средства веќе се преместуваат помеѓу бројни дигитални паричници. Притоа, големи количини криптовалути се делат на помали количини, а потоа повторно се спојуваат или се претвораат во други токени.
„Сè се случува неверојатно брзо бидејќи овие операции можат да ги извршуваат агенти на вештачка интелигенција. Ова е вистинска трка со времето. Истражителите мора да ги пронајдат парите пред следењето да стане експоненцијално потешко“, објасни тој.
Зошто украдените пари се тешки за користење?
Лихтенштајн вели дека кражбата на криптовалути сама по себе не е нужно најтешкиот дел од таквата операција. Проблемот за напаѓачите се јавува кога се обидуваат да го прикријат потеклото на украдените средства и да ги претворат во пари што можат да ги користат.
„Сите ги следат тие криптовалути и мора да ги перете многу брзо пред да ве фатат“, истакна тој.
Бидејќи трансакциите со биткоин се евидентираат на јавно достапен блокчејн, истражителите можат да го следат движењето на средствата помеѓу дигиталните паричници. Ова им го отежнува работењето на криминалните групи, особено кога станува збор за кражба на големи количини.
„Сè е на блокчејнот што е јавно достапно. Секој може да го истражи, а денес постојат многу софистицирани алатки за анализа на блокчејнот“, рече Лихтенштајн.
Дополнителен проблем за напаѓачите се издавачите на одредени криптовалути, како што е Tether, кои можат да замрзнат одредени токени. Така, дел од украдените пари може да се блокираат пред напаѓачите да успеат да ги користат.
„Тие држат имот што не можат лесно да го користат. Мораат да бидат побрзи од сите за да ги заменат тие пари за легални или да ги измешаат со толку многу други пари што повеќе не може да се препознае што е украдено. Тоа е многу тешка ситуација за нив“, објасни тој.
Некогаш имал повеќе од 100.000 украдени биткоини
За време на разговорот, Лихтенштајн го опиша и сопственото искуство со голема количина украдени криптовалути. Во еден момент, имал на располагање повеќе од 100.000 биткоини, поради што морал да се грижи за можноста за следење на нивните трансакции.
„Знам дека е тешко да се поверува, но парите не ми беа главен мотив. Секогаш бев повеќе заинтересиран за техничкиот предизвик, па затоа не потрошив многу“, рече тој, додавајќи дека тоа може да се види од судските записи.
Според него, фактот што не се обидувал брзо да ги уновчи големите количини украдени криптовалути му го олеснил прикривањето на своите активности. Тој објасни дека користел повеќе сметки на различни платформи, вклучувајќи сметки отворени преку посредници и под лажни идентитети.
Како се обидел да ги скрие своите траги?
Лихтенштајн опишал метод познат како „chain hopping“, т.е. префрлање средства помеѓу различни блокчејн мрежи. Тоа е постапка што се обидува да го отежни следењето на потеклото на криптовалутите.
„Потоа го структурирав во мали депозити, така што парите полека ќе влегуваат и ќе ги менуваат за други криптовалути. Ова се нарекува „chain hopping“ или скокање од синџир до синџир“, објасни тој.
Според неговиот опис, конвертирањето на една криптовалута во друга создава дополнителни тешкотии за истражителите бидејќи тие мора да ги поврзат трансакциите што се одвиваат на различни мрежи.
„Сите монети можат да се следат на еден блокчејн, но ако ги пренесете на друг, таа трага е прекината. На пример, ако имам Ethereum и го менувам за Bitcoin, таа станува посебна трага и истражителите можеби нема да можат да ги поврзат двете трансакции“, рече тој.
Тој додаде дека со делење на парите на бројни помали трансакции и со користење на различни идентитети, се прави обид да се избегне активирање на системот за откривање на перење пари. Тој верува дека вештачката интелигенција може значително да ги забрза ваквите процедури денес.
„Она што е уникатно, возбудливо и застрашувачко денес е тоа што сме во ерата на вештачката интелигенција. Сега сè може да се автоматизира со неверојатна брзина, како на машина“, предупреди тој.
„Криминалот не се исплати“
Кога го прашале како се чувствувал кога поседувал огромни количини украдена криптовалута што не можел слободно да ја користи, Лихтенштајн одговорил дека тоа било многу стресно искуство.
„Страшно. Застрашувачки е и не би го препорачал на никого“, рекол тој.
Денес, тој тврди дека криминалот не се исплати, без оглед на можната финансиска корист. Како една од причините, тој го навел фактот дека дигиталните траги остануваат евидентирани и дека истражителите можат да ги анализираат години откако е извршено кривичното дело.
„Дури и ако изгледа привлечно, не вреди за стресот и штетата што може да ја предизвика во вашиот живот, како и за долгорочните последици“, рекол тој.
„Откако нешто ќе се најде на блокчејнот, тоа е таму засекогаш. Некој може да се врати години подоцна со подобра технологија, бидејќи технологијата постојано напредува, и да ве пронајде. Ќе ве фатат, тоа е она што обично се случува“, додаде тој.
Вештачката интелигенција би можела да го промени начинот на кој хакираме
Лихтенштајн верува дека најголемата моментална закана за безбедноста на криптовалутите не е квантното пресметување, туку сè понапредните системи за вештачка интелигенција. На прашањето дали вештачката интелигенција претставува егзистенцијална закана за безбедноста на криптите, тој одговори потврдно.
„Апсолутно, без сомнение“, рече тој.
Тој објасни дека можностите на вештачката интелигенција во областа на сајбер безбедноста значително се зголемија во текот на изминатата година. Особено ги спомена напредните модели на компаниите OpenAI и Anthropic.
„Дури и во изминатата година, безбедносните можности на моделите пораснаа огромно. Во моментов има врвни модели од компании како OpenAI и Anthropic кои се способни за многу напредно хакирање“, рече Лихтенштајн.
Предупреден за моделите достапни за сите
Според него, најнапредните комерцијални системи за вештачка интелигенција имаат заштитни механизми што ја ограничуваат злоупотребата. Но, тој предупредува дека се развиваат и модели со отворен код кои можат да се преземат и користат независно.
„Но, постојат и модели со отворен код кои доаѓаат од земји како Кина. Тие сè уште не се толку напредни во хакирањето, но веројатно заостануваат само три до шест месеци“, рече тој.
Лихтенштајн верува дека за неколку месеци би можеле да има јавно достапни модели на вештачка интелигенција способни да извршат посложени напади од оние што ги извршуваат највештите човечки хакери денес. Станува збор за негова проценка, а не за потврден развој на технологијата.
„Мислам дека е потенцијално многу опасно. Во моментов, таквата технологија е можеби и во рацете на државни хакери како оние од Северна Кореја, но за неколку месеци истата таа технологија би можела да биде во рацете на некое здодевно дете во подрумот“, заклучи Лихтенштајн.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
