Зад кулисите на големите блокбастери, режисерите планираа трагични завршоци за ликовите на Мел Гибсон, но холивудската машинерија за пари имаше поинаков план.
Според непишаните правила на Холивуд, студијата ретко дозволуваат главниот лик да умре во комерцијални филмови со голем буџет. На овој начин, можно е да се снимаат продолженија што можат да донесат многу профит.
Сепак, по низа јавни испади што го чинеа неговиот статус во филмската индустрија, кариерата на Гибсон поминува низ турбулентен период во последните дваесет години. Затоа е многу помалку веројатно денес студијата да инсистираат неговите ликови да мора да преживеат.
Променета судбина во „Смртоносно оружје 2“
Слична ситуација се случи уште при крајот на осумдесеттите. Ликот на Мартин Ригс требаше да загине на крајот од филмот „Смртоносно оружје 2“, но студиото во последен момент ја промени одлуката. Првиот филм оствари голем комерцијален успех, па продуцентите сакаа да го сочуваат главниот лик за идните продолженија.
Таа одлука доведе до уште две продолженија на популарната полициска франшиза.
Една година пред вториот дел, Гибсон глумеше во филмот „Зора на очајот“ (Tequila Sunrise), кој никогаш не доби продолжение. Сепак, сценаристот и режисер Роберт Таун ни тогаш не доби дозвола да го убие ликот на Гибсон.
Неостварена визија на режисерот
Таун претходно имаше лошо искуство со филмот „Грејсток: Легендата за Тарзан“, од кој подоцна се огради и побара неговото име во одјавната шпица да биде заменето со псевдоним. Поради тоа, за време на работата на својот втор режисерски проект, тој немаше доволно влијание да му се спротивстави на студиото.
Неговата првична замисла беше дилерот Дејл Меккусик, кого го глумеше Мел Гибсон, да загине на крајот од филмот. Сепак, студиото не го дозволи тоа. Во конечната верзија Меккусик скока во вода непосредно пред експлозијата на бродот, додека според оригиналната идеја на Таун требаше да изгори како казна за своите постапки.
„Ликот на Гибсон требаше да биде како ноќна пеперутка што лета кон пламенот“, објасни Таун.
„Него не го привлекуваа дрогите, туку опасноста што ја носи таквиот живот. Го направив премногу искрен и со покајнички став. Требаше да биде како тркачки коњ впрегнат во камион за млеко ‒ штом ќе го слушне ѕвоното, тој тргнува.“
Иако споредбата беше необична, пораката беше јасна. Бидејќи Мел Гибсон тогаш беше една од најголемите холивудски ѕвезди, а Роберт Таун немаше доволно моќ да му се спротивстави на студиото, Warner Bros инсистираше неговиот лик да преживее. Денес, се чини, публиката многу полесно би прифатила поинаков завршок.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
