КОИ БИЛЕ „ГОЛТАЧИ НА ГРЕВОВИ“: Сиромашни преку кои се „купувало“ место во рајот

Во англискиот округ Херефордшир, кој се наоѓа по должината на границата со Велс, на почетокот на 17 век постоел необичен погребен обичај.

Кога некој ќе починел, ожалостеното семејство повикувало грешливец, човек чија задача била да го ослободи починатиот од сите престапи и злодела што ги сторил во текот на својот живот.

Голтач на гревови бил необична, но прилично честа работа низ целото Обединето Кралство до средината на 19 век. Бидејќи оваа работа не била за секого, најчесто ја вршеле сиромашните. Се верувало дека по посебен ритуал починатиот ќе го заработи своето место во рајот, пишува Пун куфер.

Што всушност правел голтачот на гревови?

Се верувало дека парче леб или тесто ставено на градите или лицето на починатиот може да ги апсорбира неговите гревови. Семејството и пријателите се собирале околу починатиот, пиеле пиво, пееле и тагувале по неговата смрт.

Откако телото ќе се извадело од куќата, леб или тесто, бокал пиво и шестпенси му биле предавани на голтачот на гревови преку починатиот. Потоа, голтачот ја јадел храната и пиел пиво, наводно преземајќи ги гревовите на починатиот.

Меѓутоа, иако играле важна улога, оние што јаделе гревови не биле популарни во општеството. Луѓето ги избегнувале и честопати биле принудени да живеат во изолација. Многумина се плашеле од нив токму затоа што ги преземале врз себе гревовите на мртвите.

Нивната работа била поврзана и со вештерство и црна магија, па некои луѓе дури и не сакале да ги погледнат во очи, плашејќи се дека може да ги снајде несреќа.

Последниот познат голтач на гревови

Според записите, последниот познат голтач на гревови бил Ричард Манслоу, кој починал во 1906 година во селото Ратлингхоуп.

За разлика од повеќето луѓе што се занимавале со овој необичен бизнис и претежно доаѓале од сиромашни семејства, Манслоу бил угледен земјоделец и, се верува, доста богат човек.

Според традицијата, тој не ја презел улогата на голтач на гревови поради пари, туку од љубезност и желба да зачува древна традиција што речиси исчезнала во текот на претходниот век.

Фото: А