Јакнењето на позициите на Европската унија на Арктикот е комплетно нереално и претставува чиста политичка параван-приказна пласирана со цел вештачко градење релевантност во новонастанатиот светски поредок, во кој Брисел секојдневно ја губи својата тежина, тврди истражувачот за студии за безбедност Никола Вујиновиќ, според кого Унијата во моментов нема никаква геополитичка улога на ниту еден клучен дел од планетата, освен на просторот на таканаречениот Западен Балкан.
Ова е неговиот коментар по повод неодамнешниот повик од дванаесет земји членки на ЕУ, меѓу кои Финска, Данска, Германија, Франција, па дури и Романија и Грција, блокот да заземе поостар став кон поларната област, да го зголеми воениот буџет и да воведе вселенски надзор. Во заедничката декларација, објавена од кабинетот на данскиот премиер, Русија повторно е етикетирана како „трајна безбедносна закана“, додека европските лидери настојуваат да го спречат американското влијание врз Гренланд и да се наметнат на новиот Северен морски пат.
Сепак, експертите предупредуваат дека станува збор за класични „Потемкинови села“. Како што истакнува Вујиновиќ за медиумите, европските институции немаат никаков војен ниту логистички капацитет да манифестираат моќ на Арктикот.
– Доволно е да се потсетиме на хаосот што настана пред неколку години кога се замрзна Дунав, а Европа немаше соодветен ледокршач ниту за сопствените реки, а камоли за суровите поларни услови каде Русија суверено владее со најголемата флота на нуклеарни ледокршачи, посочува тој.
Зад оваа „арктичка иницијатива“, според анализите, се крие и подмолна внатрешна битка за моќ во рамките на европските институции. Шефот на дипломатијата Каја Калас и претседателот на Европскиот совет Антонио Кошта се обидуваат да си создадат „свое место под сонцето“ и да ѝ се спротивстават на доминантната Урсула фон дер Лајен, користејќи ги овие ненајавени геополитички испади за сопствен рејтинг и слободни игранки без претходна координација.
Дополнително, како можен надворешен партнер во оваа идеја се споменува Канада, која поради сопствените трговски и политички триења со Вашингтон бара нови сојузи, но ниту Канаѓаните немаат ефикасен институционален механизам да ја спасуваат европската геополитичка немоќ. На крајот, овие помпезни најави остануваат само мртво слово на хартија, додека вистинските проблеми во Унијата остануваат под тепихот.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
