Денес е денот Д за Марин Ле Пен. Доколку Апелациониот суд во Париз ја потврди пресудата за злоупотреба на средства од Европската Унија, тоа ќе значи крај за нејзината претседателска кандидатура. Сепак, Националниот собир (РН) веќе има подготвено наследник. Жордан Бардела, 30-годишниот претседател на десничарско-популистичката партија, веќе не е само штитеник на Ле Пен. Во анкетите тој стои рамо до рамо со неа, а за многу гласачи претставува попривлечно лице на истата политика.
Неговата популарност се должи на неколку причини: младоста, вештата комуникација на социјалните мрежи, но и фактот што го нема идеолошкиот товар на семејството Ле Пен. Наместо нејзиниот традиционален став „ниту лево, ниту десно“, Бардела ја негува идејата за „унија на десницата“, обидувајќи се да ја претстави РН како конзервативна партија отворена за соработка со традиционалната десница против левичарскиот блок.
Нов и неискусен
Марин Ле Пен долго го подготвуваше Бардела за свој наследник, уште откако го зеде под свое окрилие во 2010-тите. Тој имаше очигледни предности за партискиот наратив: со своите француско-алжирски и италијански корени, можеше да се претстави како дете од работничката класа. Студирал географија пред да ги напушти студиите и целосно да ѝ се посвети на политиката. Во 2022 година дојде круната на неговата кариера кога ја наследи Ле Пен на претседателското место во партијата. Сепак, тој никогаш немал министерска функција ниту водел извршна власт, па неговото искуство за водење на државата е под знак прашалник.
„Бардела ќе се соочи со искусни кандидати, а тој самиот е многу неискусен. Тоа е проблем“, нагласува политикологот Баптист Роже-Лакан за France 24. Тој додава дека иако е популарен на ТикТок, партијата нема инфраструктура која би ја преточила таа поддршка во реални гласови. Доколку победи на изборите, Бардела би станал најмладиот француски лидер по Наполеон Бонапарта.
Криза во француско-германските односи
Бардела постепено го напушта социјалниот популизам на Ле Пен и се врти кон бизнис круговите, традиционалната десница и средната класа. Тој веќе најави можна соработка со германскиот канцелар Фридрих Мерц за намалување на деловните регулативи, ублажување на Зелениот план на ЕУ и сузбивање на имиграцијата.
Сепак, неговите погледи за ЕУ можат да предизвикаат сериозен судир со Берлин. Бардела предлага враќање на моделот на „заедница на суверени држави“, намалување на францускиот придонес во буџетот на ЕУ и бара Европската централна банка да го монетизира долгот на Франција (која бележи дефицит од речиси пет проценти од БДП). Ваквите политики би ги довеле француско-германските односи во огромна криза.
Доколку стане претседател, првите промени на Бардела ќе бидат во миграциската политика – ограничување на вселувањето, побрзи депортации и редефинирање на правилата за државјанство и социјални права за доселениците.
Промени во надворешната политика
Најголемите потреси би се случиле на меѓународен план. Париз многу почесто би влегувал во конфликт со Брисел околу миграцијата, екологијата и буџетот, што дополнително би ја забавило Европската Унија. Исто така, Бардела најверојатно би ја повлекол Франција од интегрираната воена команда на НАТО по завршувањето на војната во Украина.
Марин Ле Пен веќе потврди дека ќе му ја предаде палката доколку судот ја одбие нејзината жалба. Патот до изборите во април е долг, но Националниот собир во моментов убедливо води во анкетите со 32 до 35 проценти предност, со оглед на тоа што левицата е разединета, а центарот на Макрон веќе нема доминантен кандидат.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
