Според една необична теорија, во текот на животот не сакаме само еднаш, туку трипати – и секој пат на потполно различен начин. Овие три љубови не се само емотивни врски, туку клучни животни фази кои нè учат кои сме, што заслужуваме и како да сакаме позрело.
Првата љубов често доаѓа како бајка. Тоа е младешката занесеност во која веруваме дека „засекогаш“ е реална дестинација. Таа е повеќе свртена кон надвор – ни е важно како врската изгледа во очите на другите и дали наликува на филмско сценарио. Иако завршува со болка, таа ни го подарува првото сознание за магијата на заљубувањето.
Втората љубов е нашиот најголем учител, но често и најтешкото искуство. Таа е интензивна, бурна и непредвидлива. Преку неа се соочуваме со сопствените несигурности и граници. Оваа врска е полна со обиди за менување на партнерот или самите себе, а по нејзиното завршување, од пепелта излегуваме како многу позрели и поотпорни личности.
Третата љубов е онаа што не ја ни очекуваме. Таа доаѓа тивко и без драма. По бурните води на претходните искуства, оваа љубов нуди стабилност и мир. Тука нема потреба од маски или игри – прифатени сте токму онакви какви што сте. Тоа е љубов во која егото се повлекува пред заедништвото.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
