Изложбата на слики од македонски автори, од приватната колекција на Игор Станковиќ, насловена „Сагата за креативниот немир“ ќе биде отворена во петок, 12 јуни во 19 часот во Галеријата на планината Дворана на МТС, како дел од прославата на 30 години македонско-српски дипломатски односи. Изложбата ќе биде отворена во планината Дворана (прв кат) од 12 јуни до 12 јули.
Изложбата „Сагата за креативниот немир“ е посветена на големиот македонски уметник Петар Мазев, а десет уметнички дела ќе бидат претставени пред белградската публика.
Петар Мазев (1927, Кавадарци — 1993, Скопје) беше белградски студент на Академијата за ликовни уметности и еден од најпрепознатливите визуелни уметници од втората половина на 20 век, со бројни изложби организирани во уметничките простори во Белград.
Во каталогот на изложбата, познатата историчарка на уметност Викторија Васева Димеска вели:
„Изложбата на Петар Мазев — една од клучните фигури во развојот на современата македонска уметност од втората половина на 20 век — го продолжува напорот на МКИЦ во Белград да ги претстави клучните македонски уметници кои ја изградиле, иновативно ја дизајнирале и профилирале нашата уметничка сцена, а чии дела се наоѓаат во приватни колекции во Белград“.
„Мазев е познат на белградската публика по серија изложби, но секогаш има нешто невидено, нешто што било скриено и трпеливо чекало да биде откриено. И токму овој вид систем на презентација, овој вид концепт, ни овозможува да видиме дела што или не сме ги знаеле, или што сме ги виделе во некоја пригода, а сме ги заборавиле.“
Како што вели Васева Димеска - десетте дела на Мазев создадени во периодот од 1977 до 1992 година го одразуваат богатството на разновидноста на неговиот ракопис и даваат комплексен пресек на неговиот раскошен креативен потенцијал.
Внимателниот избор на делото го иницира сублимираното богатство на различноста на ракописот, со што се трасира и чита неговата визуелна реторика.
Во последните години од својот живот, Мазев се предаде на најдлабоките треперења на духот; не ја напушти борбата што го доведе до сè поизразена деформација на сликовна сцена како одраз на сопствениот очај и немоќ пред изгорениот пејзаж на човечката судбина, и остана верен на бојата, мирисот на родната клима и македонското духовно и визуелно уметничко богатство до крај.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
