Со многу маркетинг и галама американците ги промовираа своите јавни платформи за вештачка интелигенција како OpenAI, Grok, Microsfot, Google, Anthropic... верувајќи дека и на тоа поле ќе завладеат со формирањето на јавното мислење како што успешно имплементираа со социјалните мрежи кои, освен Тик Ток, сите главни се во американска сопственост.
Новата кинеска платформа за вештачка интелигенција која привлекува големо внимание и ги предизвикува американските системи е Kimi Q3, развиен од стартапот Moonshot AI со седиште во Пекинг.
Покрај него, значајни кинески модели како што се DeepSeek и Qwen на Alibaba, исто така, го потресуваат глобалниот пазар со нивните ниски цени и перформанси.
Клучни карактеристики на платформата Kimi Q3 се големината и моќност: Претставува масивен модел со отворена тежина со дури 2,8 трилиони (милијарди) параметри, што го прави еден од најголемите вакви системи во светот. На одредени тестови и тестови за генерирање код, таа ги во некои сегменти ги надмина добро познатите американски модели OpenAI и Anthropic.
Но, речиси неочекувано, Кинезите претставија своја платформа на вештачка интелигенција која брзо стана привлечна за публиката и американските мега компании се најдоа во проблем - да го губат пазарот и клиентите.
Наместо да ги усовршат своте платформи американците тргнаа кон друго решение - ќе забранат користење на Кинезите!
Ограничувањето на пристапот до најнапредните кинески модели на вештачка интелигенција се дискутира сè поотворено, а причината е лансирањето на моделот Kimi K3 од страна на кинеската компанија Moonshot. Според Axios, ова е рестартирање на претходните обиди што практично ќе го зацементираа американскиот пазар во рацете на OpenAI и Anthropic.
Планот веќе постои од претходно
Американските компании сè повеќе користат кинески модели со отворен код бидејќи се поевтини од домашните, а со Kimi K3 достигнуваат слично ниво на способност. Токму оваа промена, заедно со помоќната кинеска технологија и новите безбедносни проблеми, ја разгоре дебатата за ограничувањата.
Axios цитира извори блиски до администрацијата кои велат дека планот веќе бил во изработка, но бил запрен од службеници кои стравувале дека регулативата ќе го забави развојот. Во меѓувреме, некои од нив ја напуштиле администрацијата, меѓу кои и поранешниот советник на Белата куќа, Срирам Кришнан, додека гласовите што го нагласуваат прашањето за националната безбедност стануваат сè повлијателни.
Кои мерки беа на маса
Минатата година, Министерството за трговија размислуваше за додавање на повеќе кинески лаборатории за вештачка интелигенција на таканаречената Листа на ентитети, листа што ќе ги спречи американските компании да пристапат до нивната технологија без посебна лиценца. Националната агенција за безбедност (NSA) и Канцеларијата на Националниот директор за сајбер безбедност размислуваа да издадат предупредувања за закани од кинески лаборатории.
Исто така, во прашање беше извршна наредба според која на американските компании ќе им биде дозволено да користат кинески модели само со гаранција за безбедност и преземање одговорност во случај на прекршување. Минатото лето, Министерството за трговија, исто така, разви нацрт-правило кое, со упатување на овластувањето за заштита на домашните синџири на снабдување, директно ќе се однесува на кинеските модели со отворен код.
Критики од самата администрација
Според упатените, не е потребна целосна забрана за да се постигне истиот ефект. Комбинацијата од правила за јавни набавки, закани од Листата на ентитети и јавен притисок врз компаниите што користат кинески модели се чини побавна, но потрајна.
Дејвид Сакс, надворешен советник на Белата куќа за вештачка интелигенција, предупредува на регулаторно заробување што би им било во корист на најголемите лаборатории во Америка. Очигледно, Anthropic и OpenAI долго време се залагаат за безбедносни режими кои во некои случаи вклучуваат лиценцирање, но досега овие повици останаа принципиелни.
Регулаторно заробување
Стравот од конкуренција се обидува да се реши овде со повикување на државата да интервенира, што е невообичаен заклучок за систем кој сака да се претстави како примерен пример за слободен пазар.
Парадоксот е што токму таков исход би можел да им наштети на оние кои премолчено го посакуваат тоа на долг рок.
Додека Anthropic и OpenAI зборуваа за безбедносните режими и лиценцирањето во општи термини, ова може да се протолкува добронамерно, како вистинска загриженост дека напредната вештачка интелигенција не падне во погрешни раце. Апстрактното повикување на „безбедноста“ е тешко да се докаже. Проблемот се јавува кога таа принципиелна приказна се претвора во конкретен потег кој, сосема случајно, ги елиминира нивните најевтини конкуренти.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
