Сред австралиската пустина постои град во кој луѓето веќе со децении живеат под земја. На прв поглед изгледа како сцена од постпокалитичен филм: црвена прашина, оголени пејзажи без дрвја, дупки по земјата и температури кои лете надминуваат 50 степени. Меѓутоа, под таа сурова површина се крие сосема поинаков свет: подземни куќи со дневни соби, кујни, интернет и пријатна температура во текот на целата година.
Градот Кубер Педи се наоѓа околу 846 километри северно од Аделаида, во срцето на Јужна Австралија. Познат е како светска престолнина на опалот, бидејќи дури 70 проценти од сите опали на планетата доаѓаат токму оттаму. Она по што е навистина единствен е фактот што голем дел од населението живее во некогашни рудници исклесани во карпите.
Сè започнало сосема случајно уште во 1915 година.
Четиринаесетгодишното момче Вили Хачисон го придружувало својот татко за време на неуспешната потрага по злато во австралиската внатрешност. Додека возрасните барале вода, момчето на земјата здогледало парчиња опал кои буквално лежеле на површината.
Веста за откритието брзо се проширила и набрзо почнале да пристигнуваат рудари од сите краишта на Австралија, а меѓу нив и многу војници кои се враќале од Првата светска војна во потрага по нов почеток. Населбата официјално го добила името Кубер Педи во 1920 година. Називот доаѓа од јазикот на австралиските Абориџини и во превод значи „дупка на белиот човек“.
Но, животот во таа област се покажал многу потежок отколку што очекувале рударите.
Лете температурите достигнуваат дури 52 степени во лад, а лад речиси и да нема. Воздухот е исклучително сув, вегетација нема, а ноќе температурите нагло паѓаат.
Првите жители се обидувале да живеат во обични куќи на површината, но пустината брзо покажала колку тоа е речиси невозможно.
Решението го пронашле токму таму каде што ги минувале деновите – под земја.
Додека копале тунели барајќи опали, сфатиле дека температурата во карпите е постојано пријатна. Така почнале да ги прошируваат рударските окна и да ги претвораат во домови.
Денес подземните куќи во Кубер Педи имаат сè што имаат и класичните куќи: спални соби, бањи, кујни, струја, вода и интернет. Разликата е само во тоа што се исклесани директно во песочник. Најголемата предност е температурата која во текот на целата година се движи меѓу 22 и 24 степени, без потреба од клима-уреди или греење.
Становниците велат за внатрешноста изгледа многу попријатно отколку што луѓето замислуваат. Ѕидовите од портокалов песочник создаваат топол амбиент, а поединечни сопственици дури и во карпите прават полици, украси или базени.
Едно од најпознатите места во градот некогаш му припаѓало на ловецот на крокодили познат како Крокодил Хари. Неговиот подземен бар, полн со необични скулптури и ексцентрични детали, денес е туристичка атракција.
Под земја во овој град не се наоѓаат само куќи.
Тука се и црквите исклесани во карпите, меѓу кои посебно се издвојува Српската православна црква Свети Илија со осветлени витражи и икони вклесани во ѕидовите. Постојат и подземна книжарница, галерии, музеи, па дури и хотел во кој туристите можат да преспијат длабоко под земја и да го искусат животот на жителите на пустината.
Животот на површината е подеднакво необичен.
Градскиот терен за голф нема трева, туку се игра на гола земја. Играчите со себе носат парчиња вештачка трева кои ги спуштаат кога го удираат топчето.
Низ градот постојат предупредувања за необележани дупки, остатоци од стари рударски окна какви што во околината има повеќе од 250.000. Теренот изгледа речиси како површината на Месечината.
Токму поради тој нестарен пејзаж Кубер Педи го привлече и Холивуд.
Овде се снимани филмови како „Лудиот Макс“ со Мел Гибсон и „Pitch Black“ со Вин Дизел. На филмските екипи речиси и не им била потребна сценографија, бидејќи природното опкружување веќе изгледало како свет по апокалипса.
Градот денес има околу 2.500 жители од повеќе од 45 различни националности, меѓу кои се и Срби, Грци, Хрвати и бројни доселеници од Европа и Азија.
Иако многумина и понатаму се занимаваат со ископување опал, властите го забранија рударењето во станбените делови на градот. Сепак, локалните рудари често наоѓаат начин да го продолжат копањето под изговор за „реновирање на куќата“.
Посебен проблем претставува водата.
Во оваа област нема реки ни езера, па водата се црпи од огромен подземен резервоар кој се наоѓа повеќе од два километри под земја. Станува збор за вода стара со милиони години, поради што трошоците за снабдување се меѓу највисоките во Австралија.
Кубер Педи така веќе повеќе од еден век опстанува благодарение на две нешта скриени длабоко под земјата – водата и опалот.
И токму поради тоа овој град останува едно од најнеобичните места на планетата, каде животот се одвива далеку од сонцето, во подземен свет среде пустината.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
