Постојат луѓе во уметноста на кои Бог има дал талент кој се гледа и раѓа еднаш во деценија или две. Едноставно, го имаат тоа во себе и кога ќе го покажат јавноста тоа го забележеува, поддржува, а тие станауваат ликови кон кои се гради слава и почитување и постоветување со нивната уметност.
Давор Дујмовиќ, сарајлија, со само неколку улуги во два филма на Емир Кустурица ( Дом за бесење каде го играше ликот на Перхан и во Андерграунд награден како најдобар филм на фестивалот во Кан) со таквиот ретко виден талент од Бога даден, беше забележан и стекна слава не само низ некогашната Југославија туку и овации на фестивалите како перстижниот во Кан и ширум Европа и САД.
Од него се очекуваше голема кариера и многу филмови кои публиката ќе ги памети. Но, тој избра друг, фатален пат за себе.
Легендарниот актер Давор Дујмовиќ се обеси пред 26 години, по долга борба со хероин, алкохолизам и депресија.
Давор Дујмовиќ беше еден од нашите најталентирани актери, познат по своите улоги во филмовите на Емир Кустурица, но за жал неговиот живот заврши трагично во 1999 година.
Давор е роден во Сараево, во сиромашно семејство, и првично сакал да свири пијано. Иако немал инструмент, вежбал ноќе во училишната училница, благодарение на познанството на неговата мајка.
Еден ден, додека бил во посета на својот татко на пазарот Маркале, случајно го забележале Емир Кустурица и неговиот асистент Ќиро Мандиќ, кои му понудиле аудиција за филмот „Татко на службено патување“. Уште тогаш покажал голем талент.
По тој филм, се обидел да влезе во филмската академија, но без успех. Сепак, неговата кариера тргнала нагоре кога имал само 18 години кога ја добил главната улога во филмот на Кустурица „Висечката куќа“, што му донесе голема популарност.
Давор доби големи пофалби за улогата на Перхан, а некои дури го споредија и со Дастин Хофман, надевајќи се на негова меѓународна кариера.
Сепак, на почетокот на деведесеттите години, за жал, тој стана зависен од хероин. Се обиде да се справи со дрогата, но не успеа.
- Она што го носи хероинот, не би му го посакал ни на мојот најголем непријател. На почетокот, тоа беше љубопитност, но брзо се претвори во зависност и цената беше платена - рече Давор.
За време на војната, тој се пресели во Белград, каде што сними неколку филмови, од кои најважен е „Подземје“.
По војната, животот го однесе во Словенија, каде што живееше со својата девојка, но борбата со алкохолизмот и депресијата беше немилосрдна.
За жал, на 31 мај 1999 година, Давор Дујмовиќ изврши самоубиство со бесење во Нови Место.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
