Европската Унија се подготвува за радикално заострување на својата политика за азил. Новата регулатива за враќање, која претставува клучен столб на големата реформа на ЕУ што целосно стапува во сила на 12 јуни, има за цел драматично да го зголеми бројот на депортации. Статистиката од изминатата година покажува дека едвај 28 проценти од лицата со обврска за заминување навистина ја напуштиле Унијата, што ја наметна потребата од итни и ригорозни мерки. Европскиот комесар за внатрешни работи, Магнус Брунер, порача дека со новите правила конечно се воспоставува цврста контрола врз доследната примена на законите, исполнувајќи ги директните очекувања на европските граѓани.
ЕУ планира да ги скрши досегашните бирократски кочници преку три главни механизми: меѓусебно признавање на негативните одлуки за азил меѓу сите членки, унифицирано кратење на социјалните бенефиции и конфискација на документи за лицата кои одбиваат соработка, како и отворање пат за формирање контроверзни депортациски центри надвор од границите на Унијата.
Депортациски центри низ светот: По стапките на Италија и Холандија
Политичкиот пат за испраќање на одбиените азиланти во трети земји е веќе отворен. Ерменскиот министер за внатрешни работи Александар Добринт најави дека до крајот на годината, во координација со група ЕУ-земји предводени од Австрија, Данска и Грција, ќе се направат обиди за склучување договори за вакви центри со држави како Руанда, Либија, Мавританија, Узбекистан и Етиопија.
Оваа стратегија веќе ја применуваат неколку членки:
- Италија веќе воспостави вакви центри во Албанија, проект кој по првичните правни сопки доби зелено светло од Европскиот суд на правдата, под услов на мигрантите да им се обезбеди правна и јазична помош.
- Холандија веќе постигна официјален договор за отворање депортациски центар во Уганда.
Притвор до две и пол години и депортација на семејства
Новите правила носат сериозни промени во третманот на илегалните мигранти. Максималниот период на притвор за депортација се унифицира на 24 месеци, со можност за дополнително продолжување од уште 6 месеци за лица кои се сметаат за ризик за националната безбедност, со што вкупниот притвор може да достигне дури 30 месеци. Дополнително, регулативата овозможува луѓето да бидат депортирани во трети земји со кои немаат никаква лична врска, а во овие центри, како последна мерка и на што е можно пократок рок, можат да бидат сместени и цели семејства со деца.
Жестоки поделби во Брисел: Попуштање под десничарски притисок?
Иницијативата предизвика длабок јаз меѓу политичките блокови во Европскиот парламент:
„Договорот е чист доказ дека ЕУ попушта под притисокот на десничарската паника, и покрај намалениот број пристигнувања. Ова значи драстично влошување на правата на луѓето, кои практично се третираат како криминалци, а за ваквите центри во трети земји не постои обврзувачка правна рамка која ќе ги гарантира основните човекови права.“
— Бригит Сипел, претставничка за внатрешна политика на европските социјалдемократи (СПД)
Наспроти овие критики, европратеничката Лена Дипон од Европската народна партија (ЕПП) децидно изјави дека новата регулатива конечно им дава на државите членки „практични инструменти“, вклучувајќи јасни обврски за соработка, максимално искористување на европските информатички системи и воведување далеку поефикасни забрани за влез.
Доколку Европскиот парламент и Советот на ЕУ ја дадат финалната формална согласност, новите правила ќе стапат на сила во рок од 18 месеци, додека опцијата за депортациски центри во трети земји може да почне да се применува и многу порано – веднаш штом се обезбедат доволно држави-партнери надвор од Унијата.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
