Случајот со деветмината пациенти не може да се сведе на едноставна квалификација дека биле изведувани непотребни операции на срце. Според изјавата на министерот за здравство, Азир Алиу, произлегува дека странските експерти укажале на сосема поинаков и поспецифичен проблем – сомнителни наоди во текот на дијагностичката евалуација.
Со други зборови, спорот не е во самиот оперативен зафат како изолирана медицинска постапка, туку во она што му претходело: коронарографијата, ангиографските наоди, писмениот извештај и индикацијата врз основа на која потоа била донесена одлука за интервенција.
Кога постои несогласување меѓу ангиографските снимки и писмениот извештај, тогаш клучното прашање е дали дијагностичката документација била правилно интерпретирана и дали врз таква основа била поставена соодветна индикација за третман. Токму тоа го посочува и формулацијата „по што следувала несоодветна индикација за процедурите“.
Оттука, наодите на странската комисија отвораат сериозни прашања за квалитетот на дијагностичката проценка, контролата на медицинската документација и процесот на носење одлуки за ендоваскуларен или хируршки третман. Но, тие не дозволуваат поедноставен заклучок дека секоја спорна постапка автоматски значела „непотребна операција“.
Попрецизно, според досега соопштеното, суштината на проблемот е во дијагностичко-евалуацискиот дел и во поставувањето на индикацијата, а не во самиот оперативен чин. Затоа јавната дебата треба да прави јасна разлика меѓу сомнеж за погрешно или неусогласено толкување на дијагностички наоди и тврдење дека биле вршени операции без медицинска основа.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
