Санторини воведува ограничување на туристите до 100 килограми, кои јаваат магариња

Но, поради стрмната патека со камени скали, гужви и сѐ погласни предупредувања за благосостојбата на животните, воведени се построги правила. Оние кои сакаат да јаваат магаре сега не смеат да тежат повеќе од 100 килограми, пишува Always Pets.

Новата мерка се потпира на грчките правила според кои државните магариња не треба да носат товари потешки од околу 20 отсто од нивната телесна тежина.

Одлуката е донесена по серија извештаи за повреди на животни и исцрпеност. Беа споменати повреди на 'рбетот, рани на седлото и пренапорност во шпицот на сезоната. Искачувањето од пристаништето до градот е долго околу 400 метри и вклучува приближно 500 до 600 скалила, во зависност од рутата, а познато е дека магарињата прават неколку патувања дневно.

Беа воведени други правила

Правилата не се однесуваат само на тежината на јавачот. На магарињата треба да им се обезбеди редовен пристап до вода за пиење и паузи, односно време без носење товар. Целта е да се намали ризикот од дехидрација, замор и долготрајни проблеми со зглобовите. Се планира и подобар надзор, вклучувајќи означување и водење евиденција за полесно да се следи здравјето и работните услови на секое животно.

Магарињата се важен дел од секојдневниот живот на островот со генерации. Пред патишта и жичарници, тие носеа градежни материјали, материјали и луѓе на стрмен терен. Тие и денес се дел од туристичкиот имиџ на островот, особено на места каде што возилата не можат да поминат.

Милиони луѓе го посетуваат Санторини секоја година, а многумина доаѓаат со брод за крстарење. Потоа одат до Фира пеш, со жичара или со магаре.

Во последните две децении бројот на туристи силно порасна. Во годината пред пандемијата, повеќе од два милиони луѓе го посетија островот, вклучително и стотици илјади патници од бродови за крстарење. Тоа дополнително го оптоваруваше патот од пристаништето до градот, па локалните власти воведоа ограничувања на дневниот број на бродови за крстарење. Така, благосостојбата на животните стана дел од една поширока приказна за тоа колку масовниот туризам го менува островот и животот на него.