За поимот привилегија често се дискутира, но не секогаш се одразува во богатството или статусот. Понекогаш може да се види во мали, секојдневни навики што произлегуваат од растењето без големи финансиски грижи.
Кога некој пораснал со финансиски стабилна средина и поддршка и мрежа за безбедност, тоа често се гледа во начинот на кој донесува одлуки и реагира на предизвиците. Ова се некои навики што често го издаваат привилегираното воспитување.
Тие ретко ги проверуваат цените во продавницата
Луѓето што пораснале во финансиски стабилна средина имаат поголема веројатност да изберат производи врз основа на желбата, а не врз основа на цената. Тие не водат ментална евиденција и не ја бараат најевтината опција. Од друга страна, оние што доживеале финансиски тешкотии ги споредуваат цените, бараат понуди и понекогаш ги враќаат производите на полицата за да останат во рамките на буџетот.
Не се грижат за неочекувани трошоци
Ненадејниот трошок за нив е непријатност, но не и криза бидејќи имаат заштеди, кредит или семејна поддршка. Сепак, без мрежа за финансиска безбедност, ваквите трошоци можат да предизвикаат низа проблеми и понатамошно задолжување.
Патуваат без строг буџет
Тие планираат патувања врз основа на практичност и удобност, а не само на цена. Постои простор за надградби и дополнителни трошоци. Оние со нестабилни приходи, од друга страна, ги следат цените со недели и внимателно го планираат секој детаљ.
Претпоставуваат дека секој има „безбедносна мрежа“
Ако пораснале со семејна поддршка, лесно е да се поверува дека секој има таков вид помош. Полесно им е да дадат отказ или да си одат дома ако нешто тргне наопаку. За оние без таква поддршка, секоја голема одлука носи многу поголем ризик.
Прифаќаат ниско платени или неплатени можности
Неплатените пракси или страсните проекти можат да бидат инвестиција во иднина, но само ако лицето може да си дозволи период без приходи. За други, тоа би значело неплатени сметки и дополнителен стрес.
Се чувствуваат удобно во формални услови
Тие се навикнати да комуницираат со авторитет и знаат како да се позиционираат во формални ситуации. Очекуваат да бидат слушнати и почитувани. За оние без такво искуство, ваквите ситуации можат да бидат застрашувачки.
Тие претпоставуваат дека ресурсите се достапни за сите
Кога ќе се појави проблем, нивниот прв инстинкт е да најдат експерт кој може да го реши. Тие имаат навика да се потпираат на професионална помош. Луѓето кои пораснале без привилегии имаат поголема веројатност да се обидат сами да решат сè или да го одложат решението поради трошоците.
Ги заменуваат работите наместо да ги поправаат.
Ако нешто се расипе, тие едноставно купуваат ново. Тоа им изгледа како практично решение. Оние кои се навикнати да штедат развиваат менталитет на поправање и инвестираат време за да го продолжат животниот век на работите.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
