Истрагата на романскиот портал „Антена Обзерватор“, во која ексклузивно беше разоткриена мрежата на сурогат мајки, доведе до уште една шокантна ситуација: деца се нудат на продажба на Фејсбук, со датум на „испорака“ и цена што е предмет на договор. А „продавачите“ не се мафијаши, туку самите мајки.
Новинарите на Опсерваторијата ги контактираа и се соочија лице в лице со овие „продавачи на души“. Првата е млада жена од Плојешти која, само еден час по првиот телефонски повик, влегла во возот за да се сретне со новинарите. Тие останале во контакт со неа до денот кога се породила.
Бебе старо три дена нема име, но има цена
Бебето е старо само три дена и има цена. Само тоа. Таа нема име, бидејќи името би значело дека му припаѓа на некого, дека некој ја сака. Тој спие во породилиштето. Тој не знае дека за „родителите“ тој е стока што чека да биде купена. Жената што го родила веќе му ја одредила судбината до последен детаљ: кој го зема, колку плаќа, кој потпишува дека наводно е татко. Сè беше одлучено за бебето, пред таа да ги отвори очите.
Новинарите ја пронајдоа мајката што го роди детето пред неколку недели на Фејсбук група. Таа бараше купувач. „Сакам да дадам дете на посвојување“ и телефонски број. Не беше јасно како да се продаде дете кое е сè уште во утробата, со датум на породување и цена за која се преговара. Новинарите ѝ пишаа и ѝ предложија состанок. За еден час таа беше на перонот во Гара де Норд.
Репортер: „Сè уште имаш малку време да се породиш!“
Мајка: „Да!“
Репортер: „Дали е сè во ред со бременоста?“
Мајка: „Да, сè е во ред. Ако сакаш, можеме да одиме заедно на преглед, нема проблем.“
Репортер: „Секако, ќе одиме.“
Мајка: „Немам никаков проблем.“
Тој е од Плојешти. Дипломирала на Политехничкиот факултет во Букурешт. Се запишала на универзитет со стипендија и се издржувала сама. Тој не сака ниту да го издржува детето.
Мајка: „Целосно сум решена. Немам што да му понудам, многу размислував.“
Репортер: „Зошто не ја прекинавте бременоста?“
Мајка: „Затоа што веќе беа повеќе од три месеци. Бев на границата. Имав околу 15 недели. Заминав. Со што можам да го одгледам, што можам да му понудам?“
Се врати во земјата од Белгија на почетокот на годината, бремена и напуштена од партнерот.
Репортер: „Што правевте таму?“
Мајка: „Работев во бар. Тој дури и не знае каде сум. Дури и не се породив.“
Репортер: „Што се случи?“
Мајка: „На почетокот сакаше дете. Потоа, кога жената е бремена, почнува гадењето. Веќе не бев интересна.“
Новинар: „Колку долго сте заедно?“
Мајка: „Година и пол. Ми рече: „Остави го во болница. Ти се ослободуваш, јас се ослободувам. Се плашев дека ќе се предомислиш.“ Не, знам дека можам да се откажам од тоа. Што да му дадам? Тоа не е одлука од вчера.“
Не ѝ остана ништо. Само дете. На продажба.
Репортер: „Како се издржувавте досега?“
Мајка: „Имав малку пари од Белгија, го продадов телефонот, лаптопот, имав обетки, чанта. Додека не се породам, немам ни храна, основни работи. А по породувањето, ми треба авионска карта. Размислете за опцијата да имам безбедност. Отворена сум за сè. Два месеци кирија и авионска карта. Два месеци кирија и авионска карта“
За неа, ова е цената на еден човечки живот. Живот од нејзиното тело. Тој го раѓа, го учи и го заборава.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
