Најголемата стапица по раскинувањето: Како вашиот внатрешен глас може да стане ваш најголем непријател
Раскинувањето е еден од најтешките емотивни предизвици, без оглед на тоа колку пати претходно сме поминале низ него. Иако логиката ни вели дека животот продолжува, срцето често одбива да ја прифати реалноста, оставајќи нè во болка која е посилна од она што сме подготвени да го признаеме. Сепак, психолозите предупредуваат дека најголемата пречка за закрепнување не се спомените или осаменоста, туку една несвесна грешка што многумина ја прават – начинот на кои разговараме со самите себе по крајот на врската.
Најопасното нешто по раскинувањето не е тагата, туку моментот кога почнуваме да си велиме: „не сум доволно добар“, „нешто не е во ред со мене“ или „никогаш нема да најдам некој подобар“. Кога болката ќе ја претвориме во самокритика, закрепнувањето престанува, а самодовербата почнува нагло да паѓа. Психолозите истакнуваат дека во овој период, наместо да бараме одговори за минатото, клучно е да го вратиме фокусот на сопствената добросостојба преку мали, но значајни ритуали: квалитетен сон, редовна исхрана и опкружување со луѓе кои ни влеваат сигурност.
Наместо да се казнувате со изолација и прашања „зошто се случи ова“, време е за нежност кон себеси. Наместо критика, потребна ви е поддршка. Раскинувањето не е мерило за вашата вредност, туку само крај на едно поглавје. Токму начинот на кој ќе се однесувате кон себе во овие тешки моменти ќе одреди колку брзо ќе бидете подготвени за нов, посреќен почеток.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
