Шеќерот е составен дел од нашата секојдневна исхрана, но границата помеѓу неопходната енергија и ризикот по здравјето е честопати тенка. Додека нашиот мозок и мускули зависат од гликозата, современиот начин на живот нè изложува на скриени опасности кои се наоѓаат во преработената храна.
Разбирањето на разликата помеѓу природните и додадените шеќери е првиот чекор кон подобра контрола врз сопственото здравје. Во продолжение, погледнете ги официјалните препораки на здравствените организации и едноставните стратегии за балансирана исхрана.
Иако претставува важен извор на енергија за организмот, неговиот прекумерен внес се поврзува со дебелината, дијабетесот тип 2 и други здравствени проблеми.
Според препораките на Светската здравствена организација (СЗО), внесот на слободни шеќери треба да биде помал од 10 отсто од дневниот енергетски внес, а идеално под пет отсто. Тоа за возрасно лице значи најмногу околу 50 грама дневно, односно приближно 25 грама за дополнителни здравствени придобивки.
Од друга страна, Европската агенција за безбедност на храната (ЕФСА) советува дека внесот на додадени шеќери треба да биде што е можно понизок, без јасно дефинирана горна граница. Важно е да ги разликувате природните и додадените шеќери. Намирниците како овошјето содржат и влакна и други корисни нутриенти, додека индустриските производи често содржат „празни калории“.
Намалувањето на внесот на шеќер е можно преку едноставни навики: избегнување засладени пијалаци, читање на декларациите и поголем внес на природни намирници.
Клучот за здравјето не е целосното исфрлање на шеќерот, туку умереноста и свесниот избор во секојдневната исхрана.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
