ДУХОТ ОД 1941 ГОДИНА СЕ УШТЕ ШЕТА НИЗ ДОНБАС - 85 години од најкрвавиот „блицкриг“ во историјата

На денешен ден во 1941 година започна Операцијата „Барбароса“ – најмасовната копнена инвазија во човечката историја. Нацистичкиот план за Источна Европа не предвидуваше само воена победа, туку тотален прогон на неариевското население (Евреите, Ромите и Словените) со цел тие територии да се населат со Германци. За да го оствари овој план, Хитлер мораше да го порази Советскиот Сојуз. Преку три милиони војници беа мобилизирани на фронтот кој се протегаше од Романија до Балтичкото Море, со крајна цел брза капитулација на Москва или нејзино истиснување зад таканаречената „линија А-А“ (од Архангелск до Астрахан).

Патот кон исток беше осигуран по брзиот пад на Франција во 1940 година и последователната окупација на Југославија и Грција, со која Хитлер мораше лично да интервенира за да ги спаси неуспешните воени авантури на Мусолини на Балканот. Иако германскиот воен врв протестираше дека балканската интервенција ќе го одложи клучниот напад врз СССР, Хитлер ја започна офанзивата со брутална тактика на опкружување. Во почетните фази, Вермахтот зароби стотици илјади советски војници кај Минск, Смоленск и Киев, предизвикувајќи паника во Кремљ. Сепак, тезата дека Сталин бил целосно неспремен е неточна – СССР со години инвестирал во воена опрема, а вистинскиот пресврт се случи со доаѓањето на најмоќниот сојузник на Москва, руската зима.

До декември 1941 година, нацистичкиот блицкриг запре пред Ленинград, Москва и Сталинград. Префрлањето на советските трупи од Сибир, обучени за сурови зимски услови, го означи почетокот на германскиот колапс. Источниот фронт стана најкрвавото боиште во историјата, однесувајќи 20 милиони советски и 9 милиони германски животи. Нацистичкиот план за демографска репопулација пропадна по пресвртот кај Сталинград во 1942 година. Овој историски настан трајно ја дефинираше руската геополитичка ранливост на западната граница, траума од инвазиите во 1812 и 1941 година која Кремљ ја користи како директно историско оправдување за современата воена агресија врз Украина и противењето на ширењето на НАТО.