БИОЛОГИЈА ПОД МАСТИЛОТО: Што навистина се случува во телото по ТЕТОВИРАЊЕТО?

Иако денес тетоважите се сметаат за вообичаен моден додаток, нивното влијание врз организмот е далеку од површно. Штом мастилото ќе навлезе под кожата, тоа не останува само на местото на цртежот. Наместо тоа, пигментите стапуваат во сложена интеракција со имунолошкиот систем, што ги принудува научниците да го преиспитаат долгорочното влијание на овие супстанции врз здравјето, пренесува „The Conversation“.

Најголемиот предизвик лежи во самиот состав на боите. Многу пигменти првично биле создадени за индустриски потреби, како бои за автомобили или печатачи, а не за инјектирање во луѓе. Тие често содржат тешки метали како никел и кобалт, или азо-соединенија кои под влијание на сонце или ласер може да се разградат во токсични и канцерогени материи. Црвените и обоените мастила се особено склони кон предизвикување хронични воспаленија и грануломи – мали јазли кои имунолошкиот систем ги создава во обид да го изолира туѓиот материјал.

Кога имунолошките ќелии ќе ги препознаат честичките од мастилото, тие не можат целосно да ги исфрлат бидејќи се преголеми. Дел од нив остануваат заробени во кожата, но значаен дел мигрира низ лимфниот систем и се таложи во лимфните јазли. Оваа акумулација е особено интригантна за истражувачите бидејќи лимфните јазли се филтри на нашиот имунитет. Неодамнешни студии дури сугерираат дека присуството на пигменти може да го промени имунолошкиот одговор, како што е намалената реакција на одредени вакцини кај тетовираните лица.

Проблемот е дополнително усложнет поради недостигот на глобална регулација, што им овозможува на производителите често да го кријат целосниот состав на мастилата. Иако кај повеќето луѓе тетоважите не предизвикуваат итни проблеми, главната загриженост е кумулативниот ефект. Како што расте бројот и големината на тетоважите, така се зголемува и доживотниот хемиски товар врз телото. Со оглед на тоа што на многу болести им се потребни децении за да се развијат, вистинската цена на оваа уметничка форма врз внатрешната биологија на човекот сè уште е предмет на истражување.