Во 1918, болшевиците едноставно престанаа да го враќаат надворешниот долг на царска Русија – дали Русија повторно ќе банкротира 1 век подоцна.

Единствена шанса за Русија во моментов е Бајден да не повлече таков потег

Русија може да избегне банкрот се додека САД не решат дека повеќе не може

Банкротот на Русија ќе ги оневозможи многу дополнителни компании, како и земји, да тргуваат со Русија, бидејќи многу од нив имаат политика на нетргување со субјектите во банкрот

По Октомвриската револуција, релативно брзо, веќе во февруари 1918 година, новите советски власти објавија дека едноставно немаат намера да ги вратат долговите на „старата“ Русија, Царска Русија.

За нив тоа беше минато, како и царот Николај Втори.

Финансискиот свет беше длабоко шокиран и новите советски власти беа остро повикани.

Како да не – големите сили, како Британија, а уште повеќе Франција, изгубија многу пари од нивните инвестиции во Русија.

Но, Москва едноставно престана да го плаќа надворешниот долг и се чини дека не се грижела премногу за пресудите.

Затоа, не е изненадувачки што западните сили, колку што е можно, силно ја поддржаа Белата армија против Црвената армија.

Граѓанската војна во Русија траеше до 1923 година, но ревизија на промената веќе не беше можна – болшевиците победија во војната, а доверителите останаа без своите пари.

Се разбира, мора да се потсетиме на структурите што постоеја пред да дојде Ленин на власт.

Царска Русија во 19 век позајми многу од странскиот пазар на капитал во обид да го стимулира растот на својата економија, но и трансформацијата.

Да потсетиме, царска Русија сè уште беше главно феудална земја која имаше амбиција да стане капиталистичка, односно да помине низ транзиција низ која веќе поминаа другите сили.

Но, за тоа им беа потребни странски инвестиции – и ги добија.

На европските финансиски пазари им беше потребна Русија, а на Русија и беа потребни тие.

Руските власти мораа да обезбедат финансии за дефицитот во нивниот буџет, но сето тоа прилично ги чинеше.

Да ги погледнеме бројките

Во 1913 година странските инвеститори имале вкупно 49,7% од долгот на Русија.

Притоа, тие поседувале речиси 100% од сите руски гасни полиња, 90% од рудниците, 50% од хемиската и 40% од металуршката индустрија.

Надворешниот долг на Русија бил најголемиот во светот во тоа време.

Од кого позајмиле?

Еден од главните руски доверители била Франција.

Ова можеме да го видиме од бројките – дури 80% од надворешниот долг на Русија бил во Франција и уште 14% во Британија.

Во интерес на овие западни сили бил Русија да се развива бидејќи знаеле дека ќе заработат многу добри пари од тоа уште многу години.

Но, потоа се случи Првата светска војна, а со тоа и ширењето на некои „радикални идеи“ и сето тоа кулминираше со Октомвриската револуција од 1917 година која го „потресе светот“ на толку многу начини.

Оттогаш помина повеќе од еден век, а обидот на Русија да го избегне капиталистичкиот систем заврши во раните 1990-ти кога Советскиот Сојуз се распадна и нови држави останаа на и нов неговата територија, веднаш тргнувајќи во транзиција од социјализам во капитализам.

Се подразбира дека Западот беше пресреќен – конечно дојде време кога ќе може да профитира од Русија.

Еве сме во 2022

Сега, за прв пат од 1918 година, повеќе од еден век подоцна, повторно се зборува дека Русија може да банкротира, но не како тогаш.

Иако некои би можеле да кажат дека тоа би бил „вистински потег“, не треба да се очекува дека сегашната руска влада ќе следи „болшевичка тактика“ и ќе го прогласи меѓународниот финансиски систем за неважечки (такво нешто ќе бара нова револуција во Русија).

Но, сè уште им се заканува банкрот.

Да потсетиме, во март оваа година, околу еден месец по почетокот на руската инвазија на Украина, почна многу да се зборува за можниот неизбежен руски банкрот – и многу повеќе од тоа.

Беше речено дека Русија за неколку дена/недели ќе доживее целосен економски колапс, дека нејзината валута ќе стане безвредна, дека „крајот“ е близу.

Денеска сме во втората половина на мај и ништо од горенаведеното не се случило.

Имаме дури и спротивни реалности од споменатите прогнози – пример е руската валута, која силно закрепна.

Па, вредноста на руската валута ја „туркаат“ вонредните одредби на централната банка, но никаде не пишува дека „не треба“.

Поентата е дека црните прогнози за Русија не се остваруваат, па најавениот банкрот не стигна бидејќи Русија посегна во куферите со девизните резерви и си ги исполни обврските.

Владата на Кремљ нема никаква врска со владата од 1918 година, која верувала дека со отфрлањето на надворешниот долг храбро се движи кон нова голема транзиција за кратко време – Русија требало да премине од феудализам во капитализам, а потоа во социјализам за помалку од еден век.

И успеала, донекаде.

Денес прашањето е во што?

Социјализам?

Да речеме.

Комунизам?

Сигурно не.

Државен капитализам?

Веројатно.

Како и да е, на сето тоа му дојде крајот пред 30-ина години и Русија реши да продолжи таму каде што болшевиците ја „запреа“.

Москва денес нема намера да се изолира од светот, односно не би го сакала тоа.

Болшевиците, од друга страна, сакаа и посакуваа.

Советскиот Сојуз како што го паметиме е нешто друго, стана „дел од светот“ дури по Втората светска војна, претходно беше изолиран од него и чекаше светот да дојде до него во форма на глобална комунистичка револуција.

И денешна Русија би војувала во Украина и би ги вратила своите долгови кон западните функционери соодветно, ако може

Проблемот е што таа не може, исто како што демократскиот Запад, не може да ја спречи Русија да ги исполни своите финансиски обврски.

За што?

Па да банкротира, се разбира.

Зошто им е толку важно Русија да банкротира?

Не е дека со тоа Русија ќе престане да постои (или дека ќе стави крај на војната во Украина).

Тие веруваат дека ако таа банкротира – тоа ќе го забрза нејзиниот внатрешен дефект, дека деновите што Путин има намера да ги помине во Кремљ ќе се бројат на две раце, ќе бидат драстично намалени.

Банкрот на Русија би бил незамислив пред 24 февруари, треба веднаш да се каже.

Русија не беше ни блиску до аргентинско сценарио, ниту можеше да биде со толку продадена нафта и гас.

Дали рускиот народ требаше да живее подобро земајќи ги предвид сите тие приходи, да.

Што конкретно би се случило ако Русија банкротира?

Едноставно е – таа повеќе не би имала пристап до финансиските пазари на кои досега позајмувала.

Дали тоа би било толку страшно за неа?

На самиот почеток, се разбира да.

Подоцна?

Би се прилагодила на новата реалност и изолација, но не постои гаранција дека тоа ќе доведе до некоја голема промена.

Избројани денови на Путин на власт

Што добива Западот ако Русија банкротира?

Слично на личен банкрот кога банките сакаат да ги подмират вашите средства.

Западните доверители може да се обидат да го запленат рускиот имот.

Не оној во Русија, се разбира, за кој би морале да се борат, но Русија има уште многу имот надвор од Русија (не сметајќи ги милијардите во евра и долари кои веќе се замрзнати преку санкции).

На пример, руски Газпром има многу инфраструктура во Европа.

Не би било чудно доколку овие средства брзо се присвојат во случај на руски банкрот.

За време на аргентинскиот банкрот, тогашната претседателка Кристина Киршнер одеше низ светот на состаноци со изнајмен приватен авион, а не со претседателски, затоа што би го конфискувале доколку таа се појавила некаде со него.

На Путин веќе му е забранет влез во многу западни земји, вклучително и Канада.

Банкротот на Русија ќе ги оневозможи многу дополнителни компании, како и земји, да тргуваат со Русија, бидејќи многу од нив имаат политика на нетргување со субјектите во банкрот.

Понатаму, предизвикувањето руски банкрот ќе биде казна што ќе се чувствува уште долго време и во Европа, но и пошироко.

Да речеме дека има гигантска промена во Русија, дека Путин е соборен, дека армијата се повлекува од Украина, Русија сепак би била банкротирана и по силата на автоматизмот би и бил урнат кредитниот рејтинг, што значи дека би било тешко да се задолжува со години на странските финансиски пазари – во превод: долгорочно забавување на економскиот развој.

Сето ова се причините зошто се воведуваат санкции за руски банкрот, предизвикан од руската инвазија на Украина, а Москва ќе се бори колку што може да го спречи тоа да се случи.

Сепак, ова може да биде залудна борба бидејќи тие ја водат цело време на „туѓ терен“, за што можеби се свесни, а можеби и не.

Бајден има нов план

Имено, емриканскиот претседател Џо Бајден има нов план и – како што пишува Блумберг, повикувајќи се на свои извори – би можел многу брзо да го спроведе.

Каков план?

План со кој Русија речиси сигурно завршува со банкрот.

Како?

Со планирање да се одземе специјалната дозвола на Русија според која Русија може/смее да ги плаќа своите надворешни долгови во американски долари.

Да, за тоа е потребна посебна дозвола, од Вашингтон, а руската дозвола истекува за неколку дена, на 25 мај.

Што ако истече дозволата и нема обновување?

Тогаш меѓународните банки повеќе не смеат да прифаќаат руски плаќања во долари.

А што ако Русија сака да плаќа во друга валута, да речеме во рубљи, како што најави дека ќе направи?

Ова, пак, исто така ќе им се забрани, со образложение дека во договорите јасно стои дека плаќањето мора да биде во американски долари (и пишува).

Што би се случило на 25 мај во тој случај?

Тој ден ништо, им истекува дозволата за плаќање на долгот во долари.

Но, два дена подоцна, на 27 мај, почнуваат проблемите.

Имено, тој ден е крајниот рок за редовно руско плаќање.

А што ако не може да го плати?

Постапката е следна – во тој случај се активира 30-дневен „грејс“ период во кој сè уште трае исплатата (која нема да дојде, бидејќи не може да се плати) а потоа по неговото истекување се прогласува банкрот.

Значи, почетокот на летото.

Значи Русија едноставно нема шанса овој пат?

Така изгледа.

Дури и ако има пари?

Да.

Дури и ако сака да плати?

Да.

Единствена шанса за Русија во моментов е Бајден да не повлече таков потег, односно да ја продолжи лиценцата на Русија за плаќање во УСД.

Но, зошто американскиот претседател би го направил тоа, зарем не е во негов интерес Русија да банкротира?

Зависи.

Некои претставници на Министерството за финансии на САД веќе коментираа дека тоа не е добра идеја, барем засега.

Зошто?

Затоа што ако Русија банкротира, освен што американските и другите меѓународни доверители нема да ги добијат парите од Русија, Русија веќе нема да мора да ги троши сите тие пари за враќање на долгот…

Значи ќе и останат повеќе пари на краток рок.

За што?

За војната против Украина, се разбира.

Значи, за американската администрација сега важи – или да ја банкротира Русија сега или да чека да се потроши уште малку со враќање на долговите?

На среден и долг рок, следува криза ако земјата остане изолирана од Запад, но и од Исток.

Тој (Бајден) наскоро ќе треба да одлучи нешто, а Русија може да избегне банкрот се додека САД не решат дека повеќе не може.

Се разбира, во овој случај, Москва може да се потсети дека еднаш пред сто години, нивните предци, од чии економски идеи се откажаа, банкротираа, преживеаја и напредуваа и покрај банкротот.

Но, тоа се радикални исходи.

Тогаш тоа е повторно враќање на некои нови револуционерни времиња, но и неопходен период на изолација, бидејќи остатокот од светот живее во овој финансиски поредок и засега сè уште не протестира, вклучително и оние кои ја сметаат Русија за непријател или за пријател.

(Vecer.mk VIA)