Албанија се соочува со најкритичната и најнеизвесна ноќ од воената криза во март 1997 година, откако десетици илјади демонстранти маршираа низ главниот град Тирана на еден од најмасовните митинзи во историјата на земјата. Овој незапирлив бран на народно незадоволство, кој започна уште во мај, е насочен против луксузниот туристички проект на заштитеното крајбрежје, директно поврзан со Иванка Трамп и нејзиниот сопруг Џаред Кушнер, зет на американскиот претседател Доналд Трамп.
Проектот за одморалиште стана вистински громобран за народниот гнев поради корупција и нетранспарентност на власта. Зад собирот, кој според проценките брои меѓу 100 и 150 илјади луѓе, стои огромна демонстрација на сила во која учествуваат и илјадници Албанци пристигнати со авиони и автобуси од Грција, Косово, Европа и Америка. Мавтајќи со албански и американски знамиња и пуштајќи црвени балони, реката народ ја опседна канцеларијата на премиерот Еди Рама, пренесувајќи го на фасадата слоганот „Албанија не е на продажба“. Утрово сите очи во Тирана се насочени кон клучниот термин во 19 часот по локално време, кога истекува крајниот ултиматум до премиерот Рама да поднесе оставка, во спротивно демонстрантите најавуваат целосна окупација на владините згради и парламентот.
Тензиите го достигнаа својот врв откако премиерот Рама пркосно порача дека нема намера ниту да се повлече, ниту да ја откаже мега-инвестицијата. Тој пред сопартијците тврдеше дека контроверзијата е вештачки поттикната поради звучното име на Кушнер и политичката сенка на Доналд Трамп, а не поради самата градба. Меѓутоа, загриженоста за животната средина и уништувањето на заштитеното подрачје Вјоса-Нарта, каде што се наоѓаат клучните легла на фламингата, веќе целосно се спои со поширокиот општествен револт против тајните крајбрежни договори на власта.
Студентите и граѓаните нагласуваат дека не се против развојот, туку против ароганцијата на премиерот, најавувајќи дека ќе останат на улиците до крај. Политичките набљудувачи предупредуваат дека и двете страни се заглавени во својата непопустливост и дека не се гледа мирен излез од оваа криза. Додека таканаречената „фламинго револуција“ нема јасна политичка платформа или лидерство што би понудило алтернатива, Рама нема излезна стратегија за хаосот што не успеа да го предвиди. Прашањето на денот е дали Албанија ќе влезе во целосна државна парализа преку заземање на институциите, или пак Рама ќе ја испрати полицијата со ризик да предизвика крвав општ конфликт и пожар кој веќе се шири низ целата земја.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
