Најголемата пречка на патот кон Европската Унија за Црна Гора и Србија може да биде ни помалку ни повеќе, туку соседот - Хрватска? Таква можност најави Никола Бартулица, европратеник познат по своите националистички испади, кој рече дека пред да се приклучат кон ЕУ, Црна Гора и Србија ќе мора да го решат, меѓу другото, „прашањето за воена отштета за сите жртви од Татковинската војна“.
Ако се има предвид дека Андреј Пленковиќ, премиерот на Хрватска, неодамна достави дури осум барања само до Црна Гора, постои голема веројатност да имаме уште една приказна за „Блокадер - сосед на Балканот“...
Бартулица, кој по Пленковиќ од ХДЗ и Билјана Борзан од СДП, освои најмногу гласови во Хрватска пред две години на изборите за Европскиот парламент, ги претстави своите три барања до Црна Гора и Србија за пристапување кон ЕУ.
- Србија и Црна Гора не можат да станат членки на ЕУ сè додека не се реши прашањето за воена отштета за сите жртви на Татковинската војна, признавањето на агресијата од 1990-тите и конкретната соработка во пронаоѓањето на исчезнатите лица - рече Бартулица и додаде дека ова „мора да биде приоритет на Хрватска“.
Осум барања на Пленковиќ до Црна Гора
Дека ова не е единственото мислење во Хрватска, неодамна покажа хрватскиот премиер Пленковиќ на Самитот на ЕУ во Тиват, кога презентираше дури осум барања до Црна Гора:
- Обезштетување на затворениците во логорите
- Решение на прашањето за исчезнатите
- Интензивно гонење на воените злосторства
- Решавање на имотно-правните прашања на хрватските семејства во Црна Гора кои го изгубиле својот имот, кои судовите, рече тој, ги решаваат премногу бавно
- Почнување разговори за прашањето за границите меѓу Црна Гора и Хрватска
- Решавање на прашањето за спомен-плочата во поранешниот логор Морињ каде што „хрватските затвореници биле злоупотребувани за време на Татковинската војна“
- Промена на името на базенот во Котор, кој го носи името на чуварот на логорот Морињ
- Враќање на училишниот брод Јадран
Милан Кнежевиќ, претседателот на црногорската ДНП, реагираше на тие барања и рече дека „јавното политичко мокрење на Пленковиќ во Црна Гора ги премина сите граници“.
- Останува само да го исполниме условот што Томпсон ќе го пее на 13 јули во Цетиње (што на некои луѓе не би им пречело) и нашата капитулација да биде целосна. А на влезот во градот би пишувало: „Пленковиќ, брате, регистрирај нè како Хрвати!“ Ако ги прифатиме овие осум хрватски услови, тогаш нема сомнение дека сме поголеми Хрвати од Хрватите и дека Секула Дрљевиќ бил во право - изјави, меѓу другото, Кнежевиќ.
Бранка Латиновиќ, поранешната амбасадорка на Србија во ОБСЕ, за „Блиц“ вели дека условувањето на земјите кандидати на патот кон ЕУ „станало општ проблем“.
- Сè започна со Македонија, која прво беше условена од Грција, а потоа и од Бугарија. Хрватска исто така имаше сличен проблем со Словенија поради Копарскиот Залив, па затоа Европската комисија реагираше и препорача територијалното прашање да се остави на арбитража - потсетува Латиновиќ.
Како што вели тој, интересно е што по пристапувањето во ЕУ во 2013 година, хрватската влада „вети дека нема да ги условува своите соседи на патот кон ЕУ“.
- А тоа го вети владата на ХДЗ предводена од Јадранка Косор. Постои конзистентност во јавното меѓународно право, што значи дека кога нешто јавно ќе кажете, имате обврска да го држите тој збор.
Сега гледаме дека во случајот со Хрватска ова не се почитува. Особено затоа што, на пример, прашањето за исчезнатите лица е одговорност на двете страни бидејќи во Хрватска има и исчезнати Срби - наведува Латиновиќ.
Тој додава дека одговорноста за ова е првенствено на Европската комисија и на Советот на Европа.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
