Денес постои тренд на необични имиња. Сепак, кога ќе ги чуете имињата на тројцата браќа Мисимовиќ од градот Градишка во Босна, ќе разберете дека никој не може да им се приближи по специфичност и оригиналност.
Караѓорѓе, Тито и Дража. Не, не е шега, не е поврзаност со значајни личности од ерата на востанија и војни, туку имињата на машките членови на семејството Мисимовиќ се во прашање. Подолу следи нивната многу интересна животна приказна.
На часот по историја во основното училиште во Врбашка кај Градишка, наставникот и учениците го обновуваа материјалот за поранешна СФР Југославија. Тој ја спомена Втората светска војна, Второто заседание на АВНОЈ во Јајце, каде што на 29 ноември 1943 година беше создадена социјалистичка држава, и го постави прашањето:
„Кој беше врховен командант и доживотен претседател на СФРЈ?“, без идеја дека името што очекуваше да го чуе како одговор е некој друг, а не Броз.
Училницата остана тивка. Никој не одговори, па наставникот реши да помогне и да прецизира:
„Дали знаете кој беше Тито?“ Наставникот потоа доби неочекуван одговор. Близнаците, Милица и Никола Мисимовиќ, ги кренаа рацете, уверени дека го знаат точниот одговор.
„Ајде, кажи ми кој е Тито“, рече наставникот.
„Тито е наш татко“, одговорија тие едногласно.
Потоа додадоа: „Тој е заварувач, работи во Глина, во Хрватска, и се враќа дома секој петок. Потоа ја коси тревата околу куќата и сади градина со мајка ми.“
Другите ученици реагираа на тоа, потврдувајќи: „Да, господине наставниче, Тито е навистина нивниот татко, тоа е вистина“, рече едно момче.
Како Тито го доби своето име
Тито Мисимовиќ е роден на 30 октомври 1986 година во селото Јабланица, околу триесет километри од Градишка. Неговиот татко, Витомир Мисимовиќ, повратник од Австралија, решил да го крсти својот син Тито - само шест години по смртта на Јосип Броз Тито.
Интересно е што Витомир не бил поддржувач на комунистичкиот режим, ниту пак Броз бил негов пример. Напротив, како што самиот Тито раскажува денес:
„Татко ми го сакаше Кралството Југославија, Дража Михаиловиќ и династијата Караѓорѓевиќ. Тој го крсти мојот постар брат Караѓорѓе. Често го проколнуваше Тито, што во тоа време беше казниво. Штом ќе го спомнеше дома или во кафана, некој ќе го пријавише тоа и ќе дојдеше полицијата. Ми го даде името Тито од револт, не обрнувајќи внимание на мислењето на мајка ми Милена, иако таа подоцна не беше против тоа. Не се предомисли, туку им рече на полицајците: „Другари, не го проколнувам вашиот Тито, туку мојот Тито“.
Детство со името Тито
Тито вели дека уште како дете станал жртва на политиката, иако во тоа време не ја разбирал. Најтешкиот период му бил во училиште, кога неговите врсници го задеваа поради неговото име.
„Се засрамив, не знаев зошто сите се однесуваат поинаку кон мене и зошто морав постојано да го објаснувам моето име. Подоцна се навикнав на тоа и никогаш не помислив да го сменам“, изјави тој за „Независне новине“.
Во животот, како што вели, имало и убави и непријатни ситуации поради името.
Предности и недостатоци на одредено име
Во една прилика, додека го регистрирал својот син Немања во матичната служба во Градишка, тој пристигнал во последен момент пред да се затвори шалтерот. Службеничката веќе ги пакувала своите работи, но кога го видела неговото име на личната карта, рекла: „Поради Тито, ќе останам надвор од работното време“.
Таа ветила - и ја завршила регистрацијата истиот ден.
Слична сцена се случила во сообраќајот, кога полицијата го запрела затоа што не ги вклучил светлата:
„Ги погледнале документите и еден полицаец му рекол на својот колега: „Еј, дојди да видиш како се вика возачот - Тито!“ По уште неколку прашања за името, ми ги вратија документите и ми ја простија навредата. „Среќно, другар Тито, следниот пат вклучете ги светлата“, рекоа и ми мавнаа.
Сепак, има и непријатности. Најголемите се случиле за време на крштевањето на децата.
„Свештеникот не сакаше да ги крсти децата на Тито. Рече: „Сè е можно, но Тито не може да оди во црква“. Ми даде малку време да размислам и ми предложи да земам црковно име. Па, во договор со мојот кум, Томислав Мијатовиќ, се согласив да бидам запишан во црковните книги како Томислав.“
И браќата имаат историски имиња
По него, таткото на Тито доби уште еден син, кого го крсти Драгољуб - по Дража Михајловиќ. Така Тито и Дража пораснаа во куќата, заедно со нивниот постар брат Караѓорѓе.
„Дража и јас секогаш бевме заедно, а Караѓорѓе се грижеше за нас и нè носеше на училиште. Кога соседите нè видоа како одиме држејќи се за раце, рекоа: „Видете колку се сакаат Тито и Дража“. И тоа беше вистината“, вели тој.
Животот денес
Денес, Тито Мисимовиќ живее во Глина, работи како заварувач, ги школува своите деца и гради куќа. Тој не е вклучен во политиката, но неговото име сè уште предизвикува коментари. Кога ја запознал својата сопруга Зора, луѓето рекле: „Зора се ожени со Тито“.
Зора, како што вели, не била импресионирана, но не била ниту против тоа.
На работа, луѓето најчесто го прифаќаат неговото име како нешто интересно.
„Постарите се сеќаваат на него со носталгија, често ми даваат пијалок и ми честитаат. Не мислам ништо лошо за Јосип Броз - прочитав и слушнав многу позитивни работи за него“.
Со години тој планира да го посети Кумровец, родното место на Јосип Броз Тито, со своето семејство, и се надева дека конечно ќе му ја исполни таа желба на 25 мај, денот кога некогаш се славеше раѓањето на Броз.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
