Новиот премиер ќе мора да преговара со американскиот претседател Доналд Трамп, кој се заканува со нови царини за Канада, а наскоро би можел да се соочи со опозициските конзервативци на општи избори.
Трудо во јануари објави дека ќе се повлече од функцијата по повеќе од девет години на власт, бидејќи неговиот рејтинг на одобрување паднал, принудувајќи ја владејачката Либерална партија брзо да најде замена.
„Дали е тоа идеално за нас во околности на билатерална криза? Претпоставувам дека не“, рече Дру Фаган, професор на Факултетот за глобални прашања и јавна политика Манк. „Но, од друга страна, процесот на домашен фронт се развива како што треба.“
Поранешниот централен банкар Марк Карни се смета за фаворит. Тој доби најголема поддршка од сопартијците и собра најмногу пари од четворицата либерални кандидати.
Речиси две третини од кабинетот на Трудо јавно го поддржуваат, а анкетата на Мејнстрит на крајот на февруари покажа дека тој има поддршка од 43 отсто од либералите во споредба со 31 отсто за неговиот главен ривал, поранешната министерка за финансии Кристиа Фриланд.
Фриленд го истакнува своето искуство во преговарањето со Трамп во неговиот прв мандат, но има потешкотии да се дистанцира од Трудо откако со години беше еден од неговите најверни поддржувачи.
Таа ја напушти владата во декември откако Трудо се обиде да ја замени и ја критикуваше неговата политика за трошење.
Ако Карни (59) би победил, тоа би било првпат аутсајдер без вистинска политичка позадина да стане канадски премиер.
Карни беше гувернер на централните банки на Канада и Англија и смета дека затоа е најдобриот кандидат за соочување со Трамп.
Партијата ќе ги објави резултатите од првиот круг на гласање за нејзин претседател подоцна во текот на денот по средноевропско време. Можат да гласаат 400.000 партиски членови.
Карни во кампањата рече дека поддржува реципрочни тарифи против САД и координирана стратегија за поттикнување инвестиции. Тој смета дека канадскиот раст под Трудо не бил доволен.
Изгледите за нов почеток на Либералната партија под негово водство, во комбинација со царините на Трамп и заканите за анексија на Канада како 51-ва американска држава, значително го подобри рејтингот на либералите.
На почетокот на годината партијата заостануваше 20 или повеќе процентни поени зад конзервативците, но сега статистички се израмни со нив во неколку анкети.
„Постои митинг околу знамето што не можевме да го предвидиме пред една година“, рече професорот по политички науки на Универзитетот во Британска Колумбија, Ричард Џонстон. „Мислам дека веројатно е точно дека либералите се спасени од заборав.“
Парламентот би можел да гласа за недоверба на малцинската либерална влада кога таа повторно ќе се состане на крајот на март, што може да доведе до избори.
Затоа, новиот премиер можеби ќе одлучи веднаш да распише избори за да го избегне макотрпниот процес на формирање влада. Изборите мора да се одржат до 20 октомври.
Анкетите покажуваат дека ниту либералите ниту конзервативците нема да можат да формираат мнозинска влада.
Карни легално би можел да биде премиер без пратенички мандат, но традицијата налага дека треба да го добие што е можно поскоро.
Во 1984 година, Џон Тарнер не беше пратеник кога стана премиер со победата на изборите за лидер на Либералната партија.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
