Ќе трае до 2030 година?

Во голема анализа направена по повод четвртата годишнина од почетокот на руската инвазија на Украина, „Киев Индепендент“ наведува дека не е нереално да се каже дека војната може да трае до 2030 година.

Според весникот, на четвртата годишнина од почетокот на руската инвазија, шемата е веќе воспоставена: Русија ескалира. Украина се адаптира. Западот калкулира. Разговорите продолжуваат. Разговорите престануваат. Војната продолжува - а Украина ги закопува мртвите.

Се потсетува дека дури и во 2022 година беше тешко да се замисли дека ова ниво на уништување ќе трае подолго од една година. Во 2023 година беше тешко да се замисли дека ќе трае три, а денес помислата дека војната може да продолжи до 2030 година изгледа неподнослива, но не и нереална.

Војна на исцрпување без крај на повидок

И Украина и Русија покажаа непоколеблива решителност - едната да напаѓа, другата да се брани - што резултираше со исцрпувачка војна што трае со години.

Потпомогната од Кина и охрабрена од постојаната глобална побарувачка за нејзината нафта, Москва ја одржуваше својата воена машина, плаќајќи профитабилни бонуси на волонтерите, надградувајќи го оружјето и зголемувајќи го производството.

Со поддршка на Западот - или во овој момент, на Европа - Украина доби доволно финансиска и воена помош за да ја одржи борбената способност, да ја прошири својата индустрија за беспилотни летала и во голема мера да ги држи руските сили под контрола, трпејќи само постепени територијални загуби што доаѓаат со голема цена за руските војници.

Илузијата за мировен договор

Но, што е со мировниот договор за кој американските претставници упорно тврдат дека е „зад аголот“, прашува Киев Индепендент?

Кога Вашингтон се фали со напредок во мировните преговори, тие изоставуваат еден незгоден, но клучен детаљ, наведува Киев Индепендент и додава:

„Очигледно, главната пречка за крајот на војната е парче земја - поточно, дел од регионот Донецк контролиран од Украина што Русија го сака, а Украина одбива да се откаже. Но, проблемот не е самата земја.“

Русија сè уште отворено бара ништо помалку од воено-политичка капитулација на Киев, а барањето за предавање на најутврдените украински упоришта без борба е само првиот чекор.

Украина, од друга страна, ги гледа вистинските намери на Русија и нема намера да капитулира, истакнува киевскиот весник.

За Украина, влоговите се, понатаму се наведува, егзистенцијални, нејзиниот суверенитет, државност и идентитет се во прашање.

Стратегија што помогна да се преживее, но не и да се победи

„Значи, да, оваа војна може да продолжи до 2030 година - ако сегашната стратегија на Западот не се промени. Во 2022 година, Западот ѝ помогна на Украина да преживее, но не и да победи. Премногу одлуки што можеа рано да ја нарушат рамнотежата - од напредни системи за оружје до сеопфатни санкции - беа одложени, разводнети или оружјето беше доставено до „цедалка“.

Логиката зад таквата претпазливост беше јасна: постепено зголемување на притисокот и оставање простор на Русија да го преиспита својот курс пред да се соочи со потешки последици, се тврди во текстот.

„Благодарение на тоа, визијата за вистински праведен крај на војната, со враќање на сите окупирани територии, избледе. Четири години подоцна, Украина повторно се бори за опстанок, а најважната лекција сè уште не е научена: Русија не реагира на тоа, туку реагира на притисок“, продолжува тој.

Храброст за победа

Единствениот начин да се заврши оваа војна е да се оневозможи Москва да ја продолжи воено и економски.

Тоа би барало одлуки што западните претставници досега одбиваа да ги донесат - од прекинување на преостанатите животни линии на рускиот извоз на нафта и запленување на замрзнатите руски средства за финансирање на одбраната на Украина, до преземање на многу поголем дел од товарот, наместо префрлање на ризикот речиси целосно на Украинците - односно на војниците на терен.

Ваквите чекори бараат вистинско лидерство и политичка храброст - храброст да им се објаснат тешките избори на гласачите, да се прифатат краткорочните трошоци и да се дејствува со стратешка јасност, а не со вечна претпазливост.

Ова е видот на храброст што Украинците ја покажаа во првите денови од тоталната инвазија, кога избраа отпор наместо предавање и го сменија текот на историјата, истакнува Киев Индепендент, кој конечно го поставува прашањето: Можат ли сојузниците на Украина конечно да одговорат на таа решителност?

„Следното поглавје од оваа војна не е напишано однапред. Може да бидат уште четири години двоумење, постепеност и десетици илјади нови украински гробови“, заклучува весникот.