- Историјата покажува дека слични ситуации, како што беше операцијата „Орелска канџа“ во 1980 година, имале големи политички последици за американските претседатели.
- Губењето на контролата врз небото и нереализираното уништување на ракетните капацитети на Иран укажуваат на сериозни проблеми за американско-израелската коалиција.
Претседателот на САД, Доналд Трамп, е свесен дека еден пилот заробен во Иран може драстично да го промени текот на конфликтот. Доколку Иранците успеат да заробат барем еден американски пилот, војната што започна на 28 февруари 2026 година би можела да се сврти во нивна корист.
Историјата на американските војни го потврдува ова.
Трамп во моментов повторно го преживува кошмарот познат како операција „Орелска канџа“ - неуспешната мисија од април 1980 година за ослободување на 53 американски заложници од амбасадата во Техеран. Мисијата заврши како воена, логистичка и геополитичка катастрофа, а тогашниот претседател Џими Картер никогаш не се опорави од понижувањето.
Истиот кошмар повторно се заканува
Во Иран, овој кошмар може да се случи повторно во секој момент ако американските воздухопловни сили или израелските воздухопловни сили изгубат авион, а пилотите не бидат веднаш спасени.
Токму ова се случува!
Во петок, 3 април, иранските државни медиуми објавија за падот на американскиот F-15E. Според Техеран, авионот бил погоден од противвоздушен ракетен систем. Дури и ако причината е технички дефект, загубата на вториот пилот, или неговата судбина како затвореник во рацете на Иранската револуционерна гарда, претставува сериозен политички пораз за Трамп.
Сеќавање на Џон Мекејн
Американската јавност и медиумите веднаш би ја поврзале загубата на пилотот со искуствата од Виетнамската војна, особено со Џон Мекејн, чиј авион беше соборен во 1967 година за време на операцијата „Тркалачка грмотевица“.
Мекејн подоцна стана републикански сенатор од Аризона и неуспешен претседателски кандидат во 2008 година. Тој беше олицетворение на спротивното на Трамп: херој подготвен за двопартиски компромиси и застапник на тесна соработка со Европа во рамките на НАТО алијансата.
Американскиот Генералштаб се соочува со сериозен предизвик
Губењето на пилоти во Иран би го ставило Генералштабот на САД во невидена ситуација. Контролата на небото повеќе нема да биде целосна, особено откако Пентагон призна дека уништил само половина, или најмногу две третини, од иранските ракетни лансери.
Ова укажува на пропусти во разузнавањето од страна на американско-израелската коалиција по воздушните напади на 28 февруари во кои беше убиен врховниот лидер Али Хамнеи. Иранските беспилотни летала продолжуваат секојдневно да ги напаѓаат земјите од Персискиот Залив и Израел, а балистичкиот капацитет на Иран не е уништен. Постои реална опасност Револуционерната гарда да активира мини или поморски беспилотни летала во Ормутскиот теснец, кои се клучни за сообраќајот на нафта и гас.
Потенцијалниот адут на Трамп во преговорите
Доколку Иран го задржи пилотот, тој би имал важна карта во преговорите, како што самиот Трамп го нарече. Овој адут, кој би можел да се користи преку Пакистан, целосно би ја променил природата на конфликтот. Исламската Република би добила моќно средство за масовна комуникација, а војната би можела да се движи во нова насока.
Прерано е за конечни заклучоци
Сè уште е прерано да се извлечат дефинитивни заклучоци, но можноста е сè пореална бидејќи Вашингтон испраќа спротивставени сигнали за можна копнена интервенција. Секој напад со хеликоптер ги става пилотите во дополнителна опасност.
Да потсетиме, за време на апсењето на поранешниот претседател на Венецуела, Мадуро, на 3 јануари 2026 година, пилотот на главниот хеликоптер беше погоден од куршуми, но не ги пушти контролите. Трамп јавно го пофали. Доколку пилотот беше починал или бил заробен, текот на историјата сигурно ќе се променеше.
Аларми
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
