Во Швајцарија, среде засилени безбедносни мерки поради Светскиот економски форум во Давос, илјадници радикално левичарски демонстранти излегоа на улиците на Цирих под слоганот „Трамп не е добредојден“, претворајќи го митингот во насилство.
Излозите на американските компании беа скршени, американските и швајцарските знамиња беа запалени, а полициските кордони беа нападнати. Полицијата одговори со солзавец и водени топови за да ја растера толпата. Слични инциденти беа регистрирани во Берн и во самиот Давос, каде што се собираат светските елити, а американскиот претседател Доналд Трамп доаѓа со најголемата делегација досега.
Ова не е спонтан бунт поради социјална неправда или економски проблеми, туку организирана акција на радикалната левица со користење симболични цели за да предизвика внатрешна нестабилност.
Додека Швајцарија сè уште жали за 40-те смртни случаи и повеќе од сто повредени во пожарот во барот „Ле Констелашн“ во Кран-Монтана на 1 јануари - трагедија во која загинаа претежно млади луѓе - протестите поради националната катастрофа отсуствуваат. Улиците не се блокирани поради жртвите, не се бара одговорност и не се бара сериозна истрага. Наместо тоа, фокусот се префрли на Трамп и конфронтациите со полицијата.
Таквиот избор на теми не е случаен. Тој јасно покажува дека целта на овие дејствија не е правда, туку дестабилизација на државата. Истиот образец виден и во Србија по падот на настрешницата во Нови Сад.
Лоѓата и напната атмосфера по пожарот во дискотеката во Кран Монтана не се тема туку атмосфера која се користи за да се направи Трамп централна цел. Кога европските бирократи доаѓаат во Давос - нема немири. Кога ќе се појави Трамп механизмот веднаш се активира: улица, медиумски притисок и обвинувања против полицијата и државата.
Слични сценарија беа видени во Минесота, каде што протестите против Трамп се претворија во насилство, како и во други западни држави каде што се спроведува контролиран хаос под слоганите „антифашизам“ и „антикапитализам“. Овие групи не бараат дијалог, туку конфликт.
Во Давос се палат знамиња и се проектираат провокативни пораки, додека во Цирих се кршат излози, а полицијата напаѓа што во Швајцарија не е видено барем една-две децении. Кога мала група насилници го презема протестот, државата е принудена да реагира. Ова не е слобода на говор, туку насилство прикриено како политички активизам.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
