Кога премиер јавно ќе каже дека постојат сериозни сомневања за злоупотреби на власта за време на ковид пандемијата, тоа не е обична политичка изјава. Тоа е аларм.
А кога тие сомневања се поткрепени со јавна изјава на сведок кој тврди дека бил под притисок, плус постоење на писмени документи, тогаш повеќе не зборуваме за „институционална одговорност“, туку за лична и кривична одговорност. „Институционална одговорност“ е празна фраза со која со години се покрива личниот криминал. Овде не станува збор за институции што згрешиле, туку за луѓе што свесно злоупотребиле власт.
Со име и презиме, со функција и со моќ. И за тоа мора да има кривична одговорност.
Кога еден од најпознатите доктори во државата јавно ќе каже дека за време на ковид пандемијата врз него се вршел притисок да се откаже од сопственоста на приватна болница, тоа не е трач. Тоа е сведоштво. А сведоштво за притисок од врвни државни функционери не се игнорира, не се релативизира и не се турка под тепих, пишува Јове Кекеновски во колумна за Плус Инфо.
Кекеновски заклучува: “Ова повеќе не е прашање на политичка дебата, ниту на партиска пресметка. Ова е тест дали државата постои. Ако Јавното обвинителство и надлежните институции не реагираат веднаш, тогаш тие свесно ќе застанат на страната на можниот криминал. Молкот во овој случај не е неутралност, туку молкот е соучесништво“.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
