Во средината на 15 век, веќе било јасно дека новата сила во Источна Европа била Отоманската империја. Во изминатите векови, таа ги окупирала поголемиот дел од поранешните византиски поседи и се судрила со големи христијански војски на Балканот и победила. Иако освоила поголем дел од териториите во Анадолија и на Балканот, градот Цариград односно Констанопол сè уште бил римски и во рацете на царот Константин XI. На овој ден во 1453 година, градот паднал во османлиски раце по речиси еден месец опсада, со што завршила последната етапа во римската историја.
За навистина да се фокусираат на освојувањето на Вториот Рим, Османлиите прво морале да воспостават цврста контрола врз Балканот. Султанот Мурат II. ги победил крстоносците во близина на Варна, а потоа извојувал победа на Косовското поле во 1448 година, што значително го ослабнало секој отпор на западот од неговата земја. Во 1451 година, го наследил неговиот син Мехмед II, кој веднаш по доаѓањето на власт објавил дека конечно ќе го освои византискиот град.
Пред да ја испрати својата војска во градот на Босфорот, Мехмед обезбедил мир со Венеција и Унгарија за да може непречено да го окупира Цариград. Тој собрал над 100.000 војници и 120 бродови за да спроведе морска и копнена опсада на градот. Војската поставила логор на 1 април, а бродовите го опколиле градот од исток и југ за да го спречат увозот на храна и нови војници.
Константин XI сфатил што доаѓа месеци пред тоа. Веднаш ги испратил повеќето од своите дипломати на дворовите на европските кралеви, чија задача била да обезбедат помош. Неговите повици за помош не успеале, и само Венеција испратил чета во Цариград. Повеќето кралеви веќе сфатиле дека градот ќе падне, а имале и свои проблеми во земјата.
Опсада
Мехмед II ја започнал опсадата со наредба целата артилерија да пука по ѕидините на Цариград. Иако е позната по својата артилерија, таа не дозволила брзо продирање во градот. Всушност, малкуте бранители на градот одбиле повеќекратни отомански напади, дури и кога Мехмед наредил изненадувачки ноќен напад за да ги изненади.
Со текот на времето, станувало сè потешко да се брани од Мехмед, а кога Османлиите го обезбедиле морскиот премин на север, дел од војската бил префрлен во северните ѕидини за да патролира евентуален напад од Златниот Рог.
Наскоро венецијанскиот генерал бил сериозно ранет, што било голем удар за моралот на бранителите. На 29 мај, Мехмед II наредил нова офанзива против ѕидините на Теодосиј и, со многу човечки жртви, конечно ја освоил првата кула, од каде што го продолжил својот пробив во градот. Константин XI ја собрал последната војска и се судрил со јаничарите. Тој го загубил животот истата вечер во последната битка.
Градот бил нападнат од илјадници отомански војници кои ги уништиле занаетите, го поробиле целото население и ги ограбиле црквите и манастирите. Остатокот од кралското семејство бил убиен или поробен.
Мехмед II го остварил својот сон - ги обединил двата дела на Отоманската империја и го премести својот главен град во најважниот град во Европа.
Цариград станува Истанбул
Градот веднаш бил преименуван во Истанбул, иако христијанскиот свет продолжил да го нарекува Цариград сè до 20 век, кога новата турска влада предводена од Ататурк извојува дипломатска победа и го нарекува градот по неговото турско име.
Денес, Грците неформално сè уште го нарекуваат Цариград, сметајќи го за град под окупација од 1453 година.
Со падот на Цариград, историјата влегува во нова фаза - илјадагодишната Византиска Империја падна, а на негово место дојде нова сила, што ќе биде клучно за европската геополитика во следните векови.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
