Приемните испити се зад многу ученици од основно училиште, додека идните ученици сè уште не го направиле последниот чекор кон посакуваниот факултет. Додека вниманието е претежно насочено кон тоа како децата се справуваат со стресот, професорката по српски јазик и литература Билјана Васиќ смета дека честопати е сосема поинаква слика - родителите всушност чувствуваат најголема вознемиреност и притисок.
Во текстот на авторката објавен на порталот „Зелена училница“, таа прави забелешка што предизвика бројни реакции: дека, доколку беше можно, децата можеби би биле најзадоволни ако беа подалеку од родителскиот притисок неколку месеци пред приемниот испит.
Не затоа што родителите не ги сакаат своите деца, туку затоа што, водени од најдобрите намери, понекогаш ги оптоварувате повеќе отколку што сфаќаат.
„Децата го поминуваат процесот на приемен испит полесно од нивните родители“
Професорката пишува дека младите луѓе често го доживуваат успехот како природен дел од животот, додека многу побрзо ги прифаќаат неуспесите и продолжуваат понатаму.
Родителите, од друга страна, однапред замислуваат можни лоши исходи, се грижат за резултатите и честопати преземаат врз себе товар што децата всушност не го чувствуваат во таа мера.
Како што вели тој, колку и да се обидуваат да ја сокријат својата нервоза, таа речиси секогаш се препознава преку некоја реченица или поглед.
„Можеби децата најмногу би сакале камп без родители“
Нејзината реченица привлече најголемо внимание:
„Доколку беше можно, најдобро би било децата да бидат одвоени од своите родители неколку месеци пред приемот, во некаков младински камп.“
Професорот објаснува дека на овој начин стресот би се намалил на природно ниво и би останал во рамките на групата врсници, без дополнителниот товар што често доаѓа од семејната средина.
Тој додава дека родителите, дури и кога се најпосветени, понекогаш несвесно стануваат фактор што го отежнува растењето.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
