Сликата на совршено поплочен пат на дното на Тихиот Океан, која во 2022 година го обиколи светот под името „патот до Атлантида“, повторно е во центарот на вниманието. Но, овој пат причината не е само неговата необична геометрија, туку поразителните податоци од најновата студија објавена во 2025 година, која открива дека човештвото сè уште е „слепо“ за сопствената планета.
Пронајден на длабочина од над 3.000 метри на гребенот Лилиуокалани, во близина на Хаваи, овој феномен изгледа како дело на човечка рака. Сепак, истражувачкиот брод Nautilus уште тогаш појасни дека станува збор за хијалокластит, вулканска карпа распукана под агол од 90 степени поради термички шок од древни ерупции. Овој „печен десерт“ на океанското дно е само еден мал дел од најголемиот заштитен морски парк во светот, кој е поголем од сите национални паркови во САД заедно.
Но, она што ја прави оваа вест денес поактуелна од кога било, се резултатите од опсежната анализа спроведена од Ocean Discovery League и институтот Scripps. Иако луѓето повеќе од шест децении вршат длабоки нуркања, студијата од 2025 година потврди дека визуелно сме истражиле само помеѓу 0,0006 и 0,001 процент од длабокото морско дно!
За да биде појасно: целата територија што човечко око ја видела под брановите е со големина на Род Ајленд или колку една десетина од Белгија.
Зошто е важен „патот до Оз“ во 2026?
„Патот со жолти тули“ денес служи како симбол за тоа колку малку ја познаваме скриената географија на Земјата. Научниците предупредуваат дека додека сонуваме за истражување на Марс, нашиот најголем екосистем останува енигма. Секоја нова експедиција во преостанатите 99,99% неистражена територија може да открие не само нови геолошки чуда, туку и одговори за потеклото на животот и климатските промени.
Како што велат истражувачите, овој пат можеби не води до изгубениот град Атлантида, но дефинитивно нè води во вистинската насока, кон конечно запознавање на нашиот неистражен свет.
Извор: Science Alert
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
