Во свет каде што трошоците за живот постојано растат, тешко е да се замисли дека постојат професии кои, и покрај нивната важност, се платени многу скромно. Токму таков е случајот во Германија. Многу луѓе се борат со своите приходи за да сврзат крај со крај. Овие десет професии, според „wmn.de“, се најниско платените во Германија.
Класичен пример се работните места за чистење. Со просечна бруто плата од 2.493 евра за работа со полно работно време, тие се на самиот врв на најниско платените професии. Овие работни места се клучни за чистотата и хигиената, но недостасува финансиско признание.
Според соопштението на Федералниот завод за статистика, како одговор на прашање од група граѓани во Бундестагот, работните места за чистење не се единствените што се под минималната плата за живот. Следат земјоделските занимања со просечна бруто плата од 2.531 евра месечно. Ситуацијата не е многу подобра во туризмот, хотелите и угостителството: просекот е 2.634 евра. Листата на ниско платени занимања е долга и вклучува хортикултура, производство на храна и текстилна индустрија.
Преглед на најмалку платени работните места (Бруто плати):
Чистач (2.493 евра)
Земјоделски занимања (2.531 евра)
Туризам, хотели и угостителство (2.634 евра)
Хортикултура и цвеќарство (2.672 евра)
Производство на храна (2.724 евра)
Текстилни и кожарски занимања (2.724 евра)
Продавници (2.845 евра)
Завршни градежни работи/ентериери (2.845 евра)
Преработка на пластика и дрво (2.943 евра)
Возачи (2.999 евра)
Зошто овие работни места се толку ниско платени?
Зошто овие занимања на оваа листа се клучни за функционирањето на системот? Нема едноставен одговор на тоа прашање. Овие работни места се важни за општеството, но не се доволно платени и затоа не добиваат признание што го заслужуваат.
Што може да се направи во врска со ниските плати?
Една опција е минимална плата, која според Германската конфедерација на синдикати моментално изнесува 12,41 евра на час. Друга опција е безусловен основен приход, како што предлага „wmn.de“. Идејата е сите граѓани, без оглед на вработувањето, да добиваат одреден износ пари ослободен од данок. Таквиот приход би можел да ги олесни луѓето со ниски приходи и да обезбеди сигурност за самовработените.
Само 43 проценти од вработените сè уште работат според колективни договори
Вистината за германскиот сектор со ниски плати: „системска важност“ е повеќе маркетиншки термин без финансиски последици. Секој што навистина сака да промени нешто мора да зборува за колективни договори, а не за аплауз од балконот.
Само 43 проценти од вработените сè уште работат според колективни договори, а овој удел опаѓа. Безусловениот основен приход останува утопија сè додека ниедна партија не открие како да го финансира.
Пореално решение се секторските минимални плати, како оние во секторот за грижа за други лица, каде што долната граница е 15 евра. Компаниите што се потпираат на евтина работна сила имаат корист од државните додатоци - скриени субвенции на сметка на даночните обврзници. Непријатните прашања остануваат: зошто државата ја надоместува разликата наместо да ги обврзува работодавачите да исплаќаат фер плати? Носителите на одлуки кои сакаат одржливи бизнис модели мора да ги земат предвид фер платите - сè друго е експлоатација со рок на истекување.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
