Пред војната, 40 танкери што носеа 20 милиони барели сурова нафта и рафинирани нафтени производи минуваа низ Ормутскиот теснец секој ден. Оваа недела, Иран дозволи само неколку танкери да поминат низ Ормускиот теснец. Меѓу нив имаше бродови под знамињата на Индија и Кина.
Оваа недела, аналитичарот Мајк Хеј и неговиот тим експерти за пазарот на стоки од банката Сосиете Женерал проценуваат дека, засега, протокот низ теснецот ќе биде во просек околу 500.000 барели дневно, во зависност од волјата на Иран.
Изненадувачки, голем дел од преостанатата „заробена“ нафта сè уште стигнува до пазарот или барем ги пополнува капацитетите за складирање.
Саудиска Арабија се потпира на својот долго планиран и проширен цевковод Исток-Запад, кој ќе биде растегнат до крајни граници за транспорт на седум милиони барели дневно до пристаништето Џанбу на Црвеното Море.
Слично на тоа, Обединетите Арапски Емирати успеаја да пренасочат дел од нафтата кон исток, покрај теснецот, преку цевковод до пристаништето Фуџаира, иако Иран наводно ја нападнал таа инфраструктура.
Аналитичарите од компанијата Џефрис проценуваат дека производството на нафта од шест до седум милиони барели дневно во земјите од Заливот во моментов е суспендирано. Консултантската фирма Енерџи аспектс проценува дека прекините поврзани со Хормуз ќе достигнат врв од 10 милиони барели дневно, додека вкупното производство на сурова нафта од ОПЕК се намали за седум милиони барели дневно, на 22,3 милиони. Ова претставува околу 7 отсто од светската дневна потрошувачка од 100 милиони барели.
Соединетите Американски Држави, како најголем светски производител на нафта и природен гас, се донекаде заштитени од шокови во снабдувањето. Цените на бензинот и дизелот може значително да се зголемат, но има мали шанси за целосен недостиг.
Другите земји ја немаат оваа сигурност. Мјанмар, Виетнам и Филипините, според тим аналитичари на SocGen, добиваат повеќе од 80 отсто од својата нафта преку пратки што минуваат низ Хормуз. Тие имаат залихи за околу еден месец - по што ќе мора да најдат алтернативни извори.
Ситуацијата е особено тешка во Сингапур, кој нормално добива околу 680.000 барели сурова нафта дневно преку Ормутскиот теснец и има залихи само за 40 дена. Тајланд е во малку подобра позиција, со 50 дена покриеност за своите 400.000 барели дневно од Хормуз.
Тајван, кој увезува 525.000 барели дневно, може да трае околу 100 дена. Бангладеш, исто така, има резерви за околу 100 дена, но веќе воведе рационирање на горивото и затвори фабрики за ѓубрива. Не увезува многу сурова нафта, но речиси целата поминува низ Хормуз.
Поголемите земји обично имаат повеќе опции.
Јужна Кореја увезува околу три милиони барели дневно, од кои два милиони доаѓаат преку Хормуз. Нејзините резерви можат да покријат 50 дена без увоз, или околу 70 дена ако се надоместат само испораките од Хормуз.
Слична е ситуацијата и во Индија, која има стратешки резерви од 175 милиони барели со вкупни потреби од пет милиони барели дневно. Од тоа, 45 отсто доаѓаат преку Хормуз. Индонезија има доволно ресурси да издржи затворање на теснецот 160 дена.
Јапонија, благодарение на своите големи стратешки резерви, може да издржи околу 200 дена без испораки преку Хормуз, пренесува Форбс
Европа од арапските држави, преку тој морски премин под блокада на Иран, увезува 10-12 проценти нафта, и не би требало да има поголеми последици од таа блокада..
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
