Во 2024 година, во Србија се пријавени како исчезнати 1.289 возрасни лица и 1.775 деца, а бројот на исчезнати лица се зголемува во последните години, изјави Владимир Пауновиќ од Центарот за исчезнати и злоупотребени деца.
По повод Меѓународниот ден на исчезнати лица, кој се слави денес, тој рече дека за поефикасно и побрзо барање на исчезнати лица, потребно е да се воведе официјален јавен регистар на исчезнати лица.
– Ова не се мали бројки за земја со неколку милиони жители, а кога ќе ги споредиме статистиките од претходните години, гледаме дека бројот на исчезнати лица за жал се зголемува – изјави Пауновиќ за Танјуг.
Тој додаде дека официјалните податоци се однесуваат на исчезнувања пријавени во Министерството за внатрешни работи, кое има свој регистар на исчезнати лица, но тој не е јавен.
Пауновиќ смета дека во општеството не се зборува доволно за исчезнатите и дека ништо не се знае за големиот број на исчезнати лица во претходните години.
– Не знаеме што се случило со тие луѓе, затоа е важно граѓаните да се вклучат во потрагата што е можно повеќе, а најдобриот начин да се направи тоа е да се воспостави јавен регистар на исчезнати лица. Најголемиот број европски земји имаат јавен регистар на исчезнати лица и важно е и Србија да има еден и податоците да им бидат достапни на секој граѓанин на Србија, како и на другите земји, со цел да се помогне во потрагата по исчезнатите – рече Пауновиќ.
Според него, Центарот за исчезнати и злоупотребени деца има регистар на исчезнати лица од 2017 година, но тоа не е официјален регистар на државата, а тие објавиле стотици податоци за исчезнатите лица, благодарение на што се пронајдени голем број исчезнати лица.
Зборувајќи за податоците што треба да се најдат во регистарот и што можат да помогнат во потрагата по исчезнатите лица, Пауновиќ изјави дека најважни се личните податоци – опис на исчезнатото лице, бојата на неговите очи и коса, што носел во времето на исчезнувањето, дали бил возрасен или дете.
Тој истакна дека во евиденцијата на исчезнати возрасни лица е забележано дека голем процент од оние кои страдаат од Алцхајмерова болест, деменција и одредени психолошки болести исчезнуваат, како и дека постои висока корелација со самоубиства.
– Поради оваа причина, многу е важно веста за исчезнувањето на тие лица да се шири и да стигне до луѓето од нивната непосредна околина што е можно побрзо. Кога луѓето се запознаени и ако забележат лице кое изгледа како да е болно и има некаков проблем, важно е да не поминат покрај тоа лице и да му се приближат. Ако имаме систем со податоци за исчезнатите, можеме да реагираме многу побрзо и да им помогнеме на тие луѓе и нивните семејства – рече Пауновиќ.
Тој додаде дека, покрај ширењето на вестите за исчезнатите преку својот регистар, Центарот за исчезнати и злоупотребени деца им обезбедува и поддршка на семејствата на исчезнатите, кои, вели тој, честопати се чувствуваат заборавени и напуштени од општеството.
– Како што минува времето од исчезнувањето на лицето, семејството полека се заборава од околината и некако околината ги отфрла. Ние сме нивна поддршка, ние сме во комуникација со нив и ја одржуваме врската, што многу им значи и им е потребна – истакна Пауновиќ.
Тој изјави дека семејствата на исчезнатите се соочуваат со големи проблеми, особено семејствата на исчезнатите деца, и дека многу бракови завршуваат со развод по исчезнувањето на детето.
– Едноставно, на луѓето им е тешко да продолжат да функционираат заедно во тие ситуации. Исто така, членовите на семејствата на исчезнатите честопати се разболуваат и им е потребна голема поддршка од општеството за да можат да продолжат – рече Пауновиќ.
Меѓународниот ден на исчезнатите лица е воспоставен на 30 август 1981 година со цел да се привлече вниманието кон судбината на многу исчезнати лица и страдањето на нивните семејства.
© Vecer.mk, правата за текстот се на редакцијата
