Дали некогаш сте се запрашале како настанале некои песни кои со задоволство ги нарачуваре?

“Бијело дугме” имаше маестрална изведба на “Ѓурѓовден”

Ѓурѓовден

Песната Ѓурѓовден настанала во возот на смрта кој патува од Сараево за Јасеновац, тврди новинарот Вукашин Беадовиќ

На шести мај 1942 година било ладно сараевски утро. Полицијата НДХ наредила Србите да се подготват за “ѓуѓевденски излет”. Во четири часот наутро во градот се слеале колни заробеника од Касарните во Јајце, следеле нови колони…

[video:https://youtu.be/gkt5ZjT5194 autoplay:0]

Нив им се придружиле заробеници од логорот Беледије, Чемалуше од централниот и Гратскиот затвор како и од касарната Војвода Степе.

Колоните се сретнале на Обала Кулина каде што ги дочекал возот на смрта.

На вагоните пишувало “седум коња и четириесет војници”.

на смрта истиот тој 6 мај 1942 година, на Ѓурѓовден од Сараево тргнал за Јасеновац. На пат према казамат, затворениците во вагоните без храна и вода почнале да паѓаатво криза поради страв и неизвесност. Во општиот хаос еден од заробениците за кого се тврди дека бил член на сараевска “Слога” во сопствениот грч и немоќ, со гордост и пркос , и со својот баритон од срце и душа запеал: “Пролеќе на моје рамо слеијече, ѓурѓевак зелени, свима осим мени – Ѓурѓевдан је”.

Спрема сведочења, усташите поради песната Ѓурѓовден ги затворите шибер вагоните, а затворениците останале без воздуќ на мал простор збени еден до друг.

Од три илјади колку што тргнале од Сараево, во Јесеновец стигнале две илјади , а од нив само двеста ја преживеале тортурата.